Anamın zoruyla o köye vardım,
Ümidim tükenip hayale daldım,
Eşiği geçince sararıp kaldım,
Derdimi kimseye dökemem inan.
Üstüne giymiş de morlu bir entari,
Yüzünde kalmamış hüsnün eseri,
Sanki bir harabe, çökmüş çeperi,
Sözleri düğümlü, geçmiyor zaman.
Önüme uzattı bir bayat somun,
Sessizlik içinde boğulur oyun,
Kurulmuş bir tuzak, eğilmez boyun,
Ruhumu sarıyor dipsiz bir figan.
Adını sorsam da çıkmıyor sesim,
Boğulur içimde her bir nefesim,
Kayıptır dünyada benim adresim,
Başımda dolaşır kara bir duman.
Kaçıp gideceğim, bu ne zor çile?
Dünyayı verseler gelmem bu ile,
Anamın inadı düştü bir dile,
Kocapırım der ki: Bitti bu yalan.
Ömer Tarım
20 Haziran 2026
Kayıt Tarihi : 20.06.2026 18:01:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!