Ya Rab Şiiri - Bager Bey

Buz kesti bu şehrin sokakları,
Kimse duymuyor bu dilsiz bağırışları.
Bu nasıl acıdır, bu nasıl ızdıraptır ya Rab?
Hiç dinmiyor sancıları.

Zamanın hükmü bitti,
Batan güneş doğana eklendi.
Uyku kaçık, gözler harap;
Bu ne dipsiz kuyudur ya Rab?

Akıl kalpten hesap sorar,
Yük ağır, bedeni yorar.
Takat kalmadı, dizler harap;
Bu ne yaman çöldür ya Rab?

Bahçede güller geldi hüzne,
Bülbüller feryat figan vurur dizine.
Gark oldu gönül sevda denizine;
Bu nasıl tufandır ya Rab?

Bu hasret bu gönle ağır gelir,
Ayrılık bu garibe zül gelir.
Mısır'dan Kenan'a bir koku gelir;
Bu nasıl gurbettir ya Rab?

Gecenin bağrında gizli bir hıçkırık,
Yanaklar nemli, kalp kırık...
Bu garibin gönlüne bir aydınlık;
Beni nurundan mahrum etme ya Rab!