Ne kalem eskisi kadar istekli,
Ne de kağıt eskisi kadar hevesli.
Telaffuzu zor oluyor bazı şeylerin artık;
Dilde düğümlenip kalıyor cümleler,
Eskisi gibi güzel değil yeni nesil hikayeler.
Hamuru az yoğrulmuş aşka denk geldik;
Kendimizden birçok şey heba ederken,
Onların gözünde hep eksiktik.
Birçok kez tükendik, birçok kez bittik;
Biz onları kaybetmedik, bir gençliği heba ettik.
Sahte de olsa bir gülüşe bir ömür verdik,
İki kuruş sevda uğruna ağır bedeller ödedik.
Kalbimizin her yanı yaralı, her yanı gedik;
Haddimizle, hadsiz insanları sevdik.
Artık sevdanın kalemini kırma vaktidir;
Gönül mahkemesini kurup, vazgeçme vaktidir.
Köle olmuş kalpleri özgür bırakma vaktidir;
Bu aşkın üstünü çizip, yeni bir sayfa açma vaktidir.
Kayıt Tarihi : 13.04.2026 05:49:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!