Uzaktan sevmek diye bir şey var;
Allah düşmanıma öyle bir dert vermesin.
Kokusuna duyulan özlemin,
Ona sarılabilme umudunun
Verdiği acıyı her yürek kaldıramaz,
Her omuz taşıyamaz.
Aşk acı ile güzel dedikleri bu olmalı:
İmkansız olduğunu bile bile sevmek,
Kokusunu dahi bilmediğine bağlanmak,
Ansızın bir boşluğa dalıp onu hayal etmek...
Kalbine saplı bir bıçak ile yaşamak gibi,
Birini uzaktan sevmek.
Gözlerine doya doya bakamadığın birine,
Onunla birçok şey yaşamış gibi şiirler yazmak;
O diye uyumak, o diye uyanmak...
Cam kırıklarını avuçlayıp yutmak gibi,
Birini uzaktan sevmek.
Çalan her şarkıda onun adı geçsin,
Yazılan her şiir onu anlatsın.
Boş bir duvara bakıp gözler "o" diye ağlasın;
Duygusunun adını "uzaktan sevmek" koymuşlar.
Boynun teneşirde, kesilmeyi bekleyen kurban gibi;
Başına gelen her kötülüğe şükretmek gibi uzaktan birini sevmek...
Ne tarifi mümkün bu acının,
Ne de dermanı var bu sancının.
Neşet’in Leyla’sında seni aramak,
Volkan’ın "Kadınım" dediğinde seni bulmak,
Darağacına giden Mahir’in memleket sevdası,
Gülerek özgürlüğe koşan Deniz gibi,
Ahmet’in kafasına sıkması gibi;
Birini uzaktan sevmek.
Elini tutamamanın özlemi ile kavrulmak,
Yürüyen bir ceset gibi yaşamak...
Ona susamanın, ona acıkmanın adıdır,
Uzaktan sevmek.
Hiçbir çıkarın olmadan,
Hiçbir beklentiye girmeden,
Yaşadığını ve güldüğünü umut etmenin
Adıdır uzaktan sevmek.
Kayıt Tarihi : 8.05.2026 21:30:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!