Vuslat-3 Şiiri - Hamdi Oruç

Vuslat-3

Kimi sevsem göçtü gitti
Uçtu gitti kuş oldu
Yolu yokuş oldu

Ağladım bakıp uzaktan
Penceresi boş şimdi
Ağladım penceresinde
Penceresi boş şimdi
Penceresi boş koca şehir boş şimdi

Gamla doldum şimdi
Penceresi boş şimdi
İstanbul boş şimdi
Ağlansın bana

Bıyığı terlememiş genç
Ben gülü delice seven adem
Ben tek onun kara sevdalısı
O gözleri en yıldızlı kadındı
Gül kadındı çölleri gül eden
Penceresi boş şimdi
O göçmen kuş uçmuş uzaklara

Yaşlandım
Dönmedi
Öptüm alnıma koydum çölü
Ağlamayı... yanmayı...
Yıllarca
Gamla doldum
Ağlansın bana
Ağlayın bana vuslat yaşamadım

Bıyığı terlememiş genç
Kimi sevsem göçtü gitti
Uçtu gitti kuş oldu
Yolu yokuş oldu
Bu bahçeye atma adımını...
Yanmak pişmek var bu bahçede

O gül
Ben gülü delice seven bir ademim
O kokusu cennetli kadın
Ey kokusu cennetli kadın unutulmazsın
Şiirim sana yazdığım o şiir unutulmadıkça
Ve hasret denilen şu ateş sönmedikçe...

Mutluluk vuslatta demem Leyla ile
Vuslatım olsun Mevla ile...

Hamdi Oruç