Vuslat Teslimiyeti Şiiri - Güven Tekin

​Boşver diyorsun bana, halim artık imkansız,
Umutlar söndü bitti, kaldım öyle zamansız.
Bu yalan dünyada herkes vefasız, vicdansız,
Kendimi vuslata teslim ediyorum artık.

​Sen de çok acı çektin, gençliğini çaldılar,En güzel günlerini elinden kopardılar.
Seni bir uçurumun kenarında koydular,
Kendimi vuslata teslim ediyorum artık.

​Hayallerin çalındı, kırıldı kolun kanadın,
Geçtiğin yollarda hiç kalmadı senin adın.
Belli ki kalmamış bu dünyada bir tadın,
Kendimi vuslata teslim ediyorum artık.

​Korkmuyorum kimseden, ölümden kaçmıyorum,
Kimseye derdimi ve içimi açmıyorum.
Karanlıklar içindeyim, ışık saçmıyorum,
Kendimi vuslata teslim ediyorum artık.

​Bir hasret var içinde, bitmek bilmeyen hüzün,
Gülmeyi unutmuş o senin yorgun yüzün.
Arkası kış olmuş, baharı yok bu güzün,
Kendimi vuslata teslim ediyorum artık.

​Sözlerin faydası yok, yollar bitti nihayet,
İçimde ne bir öfke kaldı ne de şikayet.
Eğer bu yaşamaksa, koptu bende kıyamet,
Kendimi vuslata teslim ediyorum artık.

​Herkes kendi yolunda, kimse duymaz sesini,
Tüketmişsin içindeki yaşama hevesini.
Zor bela alıyorsun hayatın nefesini,
Kendimi vuslata teslim ediyorum artık.

​Yoruldun biliyorum, yükün ağır geliyor,
Gözünden akan yaşlar yüreğimi deliyor.
Zaman sanki durmuş da bizi burda izliyor,
Kendimi vuslata teslim ediyorum artık.

​Geriye dönmek için kalmadı hiç bir neden,
Çoktan vazgeçmiş ruhun, yorgun düşmüş bu beden.
Bir feryat yükseliyor sanki derin bir dertten,
Kendimi vuslata teslim ediyorum artık.

​Son noktayı koyarken gözün kalmış yollarda,
Bir teselli ararsın kırılan o dallarda.
Huzuru arıyorsun yürünmez akşamlarda,
Kendimi vuslata teslim ediyorum artık.