Küçük yaşta yetim kalmış yokluk içinde buyumuş sürekli bir fabrika hayatı ve yaşam mucadelesi içinde kalmıştır hiç beklemedigi bir hayat önüne sergilemis en sevdigini en sevdiğine hediye etmiştir yaşamak adına kendine hiçbir şey bırakmamış bütün hayatını başkalarına bağışlamıştır bütün sırlarını şiirlerine eklemiştir
DÜŞTÜM GECENİN MATEMLİ DERYASINA
KAPILDIM SEVDANIN KAHPE ACI YASSINA
BIRAKTIM BU CANIMI HASRETLİK DÜNYASINA
BIRAKIN AĞLAYAYIM BU GECE SESSİZ SESSİZ
BIRAKMADIM YARINA BİR MUTLULUK DİVANI
Yorgunluklar çökmüş üstüme
Kaybolmuş gidiyorum karanlık bir şafakta
Gerçi biliyorum gece uzun gece karanlık
Yine öşüyorum damarlarımdan
Yine umutsuzum acayip düşünmekteyim
Aslında baksam karsimdasin
Yanımdasın canimdasin
Akan kanim şah damarimdasin
Gecenin bu vaktinde bana şiir yazdıran kadın
İçimdeki boşluk gibi hissimdesin
her sabah bir şeyin var gibi bende
uğrarsın gönlüme açılır perde
gözlerin demlenir sanki seherde
bakarım bakarım bitmez hasretin
Kahrı derin bir vuslatmı dizilen
Birkaç damla gözyaşımı bu gözüme sözülen
Yoksa acı bir hasretmi ciğerime çizilen
Bilemedim söylermisin be yarim
Ben yusuftan aldım bu hanedanı
Mağrur duran hayatı enselemişim avuçlarımla
Bir fırtına kadar hırçın bir gece kadar sakin ve sessiz yaşamaktayım
Nedensiz bir mazideyim unutulmuşum
Kıyıda küşede hatıralarda saklanmaktayım
Bensizliğin en mutsuz yıllarında kendimi aramaktayım
Seni sevmem için sebep arama
Anlatsam derdimi neler var neler
Elime dokunur dokunduğun eller
Yüzüme gülümser baktığın gözler
Nereye bakarsam o çehremdesin
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!