Varlığımin Tiryakisisın Şiiri - İhsan Emmi

Dolaştın kanımda bir zehir gibi,
Damarda canlanan ferimsin benim.
Kurumuş toprakta bir nehir gibi,
Varlığımın tiryakisisin sen benim.

Gözlerin ufkumda sönmeyen ışık,
Aklım firar etmiş, gönlüm karmaşık.
Sanki kırk senedir ruhum alışık,
Varlığımın tiryakisisin sen benim.

Bir an görmeyince kararır cihan,
Senden başkasını görmüyor bu can.
Sanki içimdeki en tatlı isyan,
Varlığımın tiryakisisin sen benim.

Mühürledim kalbi senin adınla,
Dünyayı unuttum eşsiz tadınla.
Gezdirirsin beni her feryadınla,
Varlığımın tiryakisisin sen benim.

Hasretin tütüyor her bir nefeste,
Ruhum mahkum kaldı dar bir kafeste.
En yanık türküde, en son bestede,
Varlığımın tiryakisisin sen benim.

Senden başkasına kapalı kapım,
Seninle örüldü bu gönül yapım.
Ezelden ebede sensin tek tapum,
Varlığımın tiryakisisin sen benim.

Sensiz geçen zaman bir ömür değil,
İçimde dinmeyen bir kor, bir eğil.
Adını anmadan geçen gün değil,
Varlığımın tiryakisisin sen benim.

Bir tebessümünle bahar açılır,
İçimdeki hüzün birden saçılır.
Sensiz kalan kalp usulca kırılır,
Varlığımın tiryakisisin sen benim.

Ne kışın ayazı, ne yazın sıcağı,
Dindirmez içimde bu aşk ocağı.
Her anımda senin izlerin yağı,
Varlığımın tiryakisisin sen benim.

Gönlümde yankılanır her bir sözün,
Bir ömür sürer bu sevdanın közün.
Sensiz anlamsızdır dünyanın özü,
Varlığımın tiryakisisin sen benim.

Sevdanla sarhoşum gece gündüz ben,
Sensiz ne anlamı var ki her neden.
Adınla başlarım her yeni günden,
Varlığımın tiryakisisin sen benim.

Aşkınla yanarım sönmeyen közde,
Adın mühürlenmiş her bir sözde.
Sensizliğin yankı bulur iç özde,
Varlığımın tiryakisisin sen benim.

İhsan Emmi der ki; bitti dermanım,
Seninle yazılmış her bir fermanım.
Vazgeçmek mümkün mü? Sensin her yanım,
Varlığımın tiryakisisin sen benim.