Volkan Yoruç Şiirleri - Şair Volkan Yoruç

Aslında yazdan bir akşam üstüydü o gün
Ben sana gelirken üşümemden anlamalıydım
Sen gelirken buz esiyordu ruhundan sanki
Gözler yalan söylemez derler di
Gözlerinde kaybettim aşkımı
O kar kaplı bakışınla çözdüm ayrılığı

O günler unutulmazdı
Yani hatırlanmayacak zamanlardan değildiler
Belki üzgünüz
Ve hüzünlüyüz
İşte o sebepten
Gözlerimdeki yaşlarıda terden farzet

Eskilerde hatıraymış öncelerden kalan
Aşkların olmadığı gölgelerin içinden geçen
Bir güleç yüzlü çocuk varmış
Her gece dilek tutarmış gökyüzüne bakarken
Pekde gülümsermiş hayata usulca
İçinden kopan fırtınaları unuturcasına

Güle güle demeden gitti
Oysa aslında gülmeyi de bilmezdi
Ardından ben bakakalırken
Karanlıklardaki gölge misali eridi

Güle güle deme

Dağılıyorum
Kumdan kaleler gibi
Bir bakış yetti
Parçalanıyorum

Yüzbin yıllık uykudaymışım

Gün yine biterken sessizcesine
Bir ezan duyarken odamın loş karaltısında
Açarımda penceremi gözlerim ufukta ki güneşimi
Bazen gülümser gibi içimi ısıtır
Bazen bulutların ardına utanırcasına gizlenir
Gün biter ve gider

Resimlerine dalarım arada
O anlardan kalanlara
Yalnız sana bakarım
Donuk haller içindeki o bakışların,neler neler anlatır oysa

Düşler kurarım ufaktan

Resmin saklı
Ne cebimde ne çekmecede
Nede evde bir köşede
Resmin saklı
Gözlerimde
Resmin saklı

Vakit sessizlik
Gece
Düş kurma saatleri
Sigara tütmekte
Herkes uykuda
Rüyalarda

Saat öğleden sonrası
Ve akşama az kaldı
Bende yine aydınlığa
Yine sana hasret vardı
Yürümek gelmedi artık içimden
Yürürken gördüğüm yollar ağaçlar yadigar senden