Volkan Yoruç Şiirleri - Şair Volkan Yoruç

Özlemler içindeyim
Bir gülümseyen yüze
Ve onun sımsıcak ellerine
Sevgiyle bakan gözlerine
Özlemler içindeyim
Hani elini tutunca utanırsın ya

Ne yaparsın şimdi sevdiğim?
Mışıl mışıl uyumaktasın eminim
Saat 03:36
Beni bilmesende,bak ben seninleyim

Güzel yanaklarından yayılan gülümsemeni özledim

Uzanmışım yere ve aklım yine sende
Elimde bir kırmızı kalem
Beyaz sayfalara seni yazıyorum sessizce
Önce gülüşün yerleşiyor hayalime
Sonra seninle geçen dakikalar yeşeriyor zihnimde
Nede güzelmiş diye dönmek istercesine o vakte

Yazmak lazım
Lazım olanları mesela
Şiir olmalı arada
Aşka,hüzne,haksızlığa
Uçmalı uçurtma gibi,aşkta
Çarpmalı meteor gibi,hüzünde

Gece olurken sessizce
Yine sen varsın şu biçare gönlümde
Öyle sarmalamışın ki kalbimi
Öyle ısıtmışınki içimi sesinle
Hayal görür sanırım
Yine uyanmak istemem

Katlanılmaya değer
Düşünmek seni
Sevmek
Yaşamaya değer
Senin için
Gerektiğinde savaşmak

Sanadır içimdeki düşlerim
Hayallerimi senle doldurmuşum
Seninle yatıp seninle kalmışım
Sevmişim demişim
Canımı sana vermişim
Seninle doğmuşum seninle ölmüşüm

Çocuklar kadar saf olmalıyım
Çiçekler gibi renkli
Bir mutlu hayat olmalıyım
Gökkuşağına tutunurken ellerim
Uçsuz bucaksız ovalarda
Dipsiz uçurum boylarında da dursam

Ve bir gün ölücem bende
Gidicem, hemde yürümeden
Nefes almadan, görmeden
Seslerden, mevsimlerden
Irmaklardan, çiçeklerden
Bi haber, hemde neler nelerden

Bazen demli bir çayın ardına gizlenir gibi
Yahut sevda sözcüklerinin arasına sızar gibidir aşk
Çiçekler renk renk gökkuşağı misalidir düşlerde
Ve topraktan doğan tomurcuklarda yeşerenlerdir aşk
Gözlerle buluşanlar gibi
Dağlarda kavuşan kırlangıçlar gibi