Volkan Yoruç Şiirleri - Şair Volkan Yoruç

Öne eğilmiş bakışlar
Yere çakılıvermiş hüzünler
Sürünür betonda hayaller
Saklanacak bişey kalmadı
Ayrılık yankısıyla dalgalanır yürekler
Yalanlar dolanlar

Dur
Sakın öyle yapma
Bakma bana uzaktan usulca
Manzaramı oldum artık
Yoksa yırtık bir resimli eski hatıra?
Oysa sevmiştim

Herkesin gitmediği yoldan giderim
İster uçurum ister bataklık olsun
Düşünülmeyen düşlerde gezerim
Yeter ki sevdan yüreğime dolsun

Herkesin sevmediği gibi severim

Yetmiyor
Hep ötesi bir adımın
Yetmiyor
Bir söze bin
Bir adıma beşbin
Yetmiyor

Her yer kararmakta
İnsanlar siliniyor
Bir başıma duruyorum
Bu seslerin olmadığı odada

Yankılanıyor

İsyankarlığa adımı atmışım
Geriye dönmez başım
Ben giderim yol uzar
Yalnızlıktır benim aşım

Görebiliyormusunuz şu karanlığı
İçindeki yaşanmazlığı
Felç eder gibi mıhlarken bizi
Yalnızlıktır o, alırda gider yüreğimizin ferini

Duyabiliyormusunuz şu karanlığı

Birgün de olsa yanyana olsak
Kimselere aldırmadan başbaşa
Konuşsak,konuşsak,konuşsak
Ulaşabilmek ne güzeldir o ana

Bir saatliğine de olsa elele tutuşsak

Yağmurlu bir akşam
Ezan sesi yankılanıyor sokaklarda
Suların şıngırtısı içinde dalıyorum uzaklara
Çoook uzaklara
Bir resim gibi gözümün bebeğindesin
Unutmak ne mümkün be güzelim

Girdap gibisin inanki
İçine çekmektesin
Farkında değilsin ki
Beni derinlere indirdiğini

Deniz gibisin inanki