Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Kara kaşı sırma saçı gözleri,
Herkes sever güzel yosma kızları,
Olsada inadı olsa nazları,
Tatlı dili güzeller pek hoş olur.

Güzel bir içim su dolsun testime,

Helalını sokar çarşaf altına,
Pişkinliği dolar ile altına,
Halkın arasında dinmez fırtına,
Yine dondan dona giren hacıdır.

Aç kalınca tava dibi yalayan,
Dağ başında kodlamalı meleyen,
Toplum yüz karası adamım diyen,
Gezer sinsi sinsi sütçü kediler.

Yakışmaz insana böyle yaşamak,

Dostuma can bağışladım olmadı,
Ne yaptımsa kıymetimi bilmedi,
Çok uğraştım ama yola gelmedi,
Dedikodu her kafadan söz geldi.

Kendimi yoluna paspas eyledim,

Bugün değil yarınlar umutsuz,
Olmayınca olmaz yuvasız, yurtsuz,
Ağanın ağzından çıkacak bir söz,
Ağadan gelecek sözü bekleriz.

Cahilin azgını şımarık tipli,
Anla ki halinden sonundan görme.
Benliğini yitirmiş sosyete kepli,
Anla ki halinden sonundan görme.

Adeti,töreyi,ananesini,

Seçim gelir kağı kapı oy ister,
Seçimden sonrası olur gangıster,
Konuşturmaz, fazla konuşma sus der,
Yemin olsun ben bu işe şaşırdım.

Oy zamanı özel halktan biriyim,

Güneşi yok eder suçlu der aya,
Bilim inatlılar gider uzaya,
Hak ettik biz yağsa taş ile kaya,
Hey gayretli sen uzayda ne buldun.

Kurutursun ovaları dağları,

Yok olsun karanlık olsun aydınlık,
Sevgi, saygı yok olmasın saygınlık,
Unut kin, kibiri düşünme kıllık,
Biz insanız bize gülmek yakışır.

Yer yok içimizde aklı kaçığa,

Her nerye gitsem deli doludur,
Delide akıllıda Allah kuludur,
Gelen deli gidende ondan delidir,
EL deliye hasret bizde akıllıya.

Eşeğin sırtındaki semer kamiştir,