Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Çıkar her topluma adamım diye,
Büyükte olsa yoktur talim terbiye,
Boyun eğer nankör hırsız kediye,
Bende böyle noksan akıl görmedim.

Derim kardeş bilmem ne oldu bize,

Baykuş gibi her bir dalda ötmeyim,
Önemli olan yanlış yola gitmeyim,
Zalimlere nasıl küfür etmeyim,
İnanki Hiç kimsede vicdan kalmamış.

Aç gözlüler bir şey bilmez yalandan başka,

Bu dünyaya isteğimle gelmedim,
Bitmiyor dramlar bir haz almadım,
Çok istedim ama mutlu olmadım,
Usandım ben bu dünyadan usandım.

Derdin birigelir biri bitmeden,

Hayat devam değildir son,
Her çıkarı kendine yon,
Kedi gibi hazıra kon,
Yazık size yüreksizler.

Varmı öyle hazır bir lop,

Fakirlik bir yandan çile bir yandan,
Çeke çeke bıktım usandım candan,
Lanet kader bilmem ne ister benden,
Zalim dünya bende hâl bırakmadın.

Doğru oldum dürüst oldum dışlandın,

Para para zalim para,
Yoksa it gitmez davara,
Yokluğu düşürür dara,
Para para zalim para.

Seni sever eşdost yâren,

Ceylan bakışların inci dişlerin,
O güzel gözlerin sırma saçların,
Gece gündüz hayel ile düşlerin,
Aklımı başımdan alıyor Yosmam.

Yosmam düşmüş hain zalim eline,

Yıllar yılı beni esir almıştın,
Dost olarak bir ben bir sen kalmıştın,
Sende bana gizli düşman olmuştun,
Seni üzerimden attım sigara.

On yaşında senin ile tanıştım,

Eski imparatorluk saltanat bitti,
Bir zaman koca köy size aitti,
O zaman çocuktum dedem şahitti,
Bana bir şiiri çok gördün patır.

İstanbul esenyurt'ta andın adımı,

Minnet etmem boyun eğmem haine,
Karga hırsız benzetemem şahine,
Herkesin günahı kendi lehine,
Anlım açık yüzüm aktır yetmezmi.

Kalmayın kusura varsa körlüğüm,