Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Aç kalınca tava dibi yalayan,
Dağ başında kodlamalı meleyen,
Toplum yüz karası adamım diyen,
Gezer sinsi sinsi sütçü kediler.

Yakışmaz insana böyle yaşamak,

Dostuma can bağışladım olmadı,
Ne yaptımsa kıymetimi bilmedi,
Çok uğraştım ama yola gelmedi,
Dedikodu her kafadan söz geldi.

Kendimi yoluna paspas eyledim,

Bugün değil yarınlar umutsuz,
Olmayınca olmaz yuvasız, yurtsuz,
Ağanın ağzından çıkacak bir söz,
Ağadan gelecek sözü bekleriz.

Cahilin azgını şımarık tipli,
Anla ki halinden sonundan görme.
Benliğini yitirmiş sosyete kepli,
Anla ki halinden sonundan görme.

Adeti,töreyi,ananesini,

Seçim gelir kağı kapı oy ister,
Seçimden sonrası olur gangıster,
Konuşturmaz, fazla konuşma sus der,
Yemin olsun ben bu işe şaşırdım.

Oy zamanı özel halktan biriyim,

Güneşi yok eder suçlu der aya,
Bilim inatlılar gider uzaya,
Hak ettik biz yağsa taş ile kaya,
Hey gayretli sen uzayda ne buldun.

Kurutursun ovaları dağları,

Yok olsun karanlık olsun aydınlık,
Sevgi, saygı yok olmasın saygınlık,
Unut kin, kibiri düşünme kıllık,
Biz insanız bize gülmek yakışır.

Yer yok içimizde aklı kaçığa,

Senin için rahat bizler dardayız,
Şaşırdık rotayı bilmem nerdeyiz,
Halk olarak zor içinde zordayız,
Zamla gönül eğlemeye alıştık.

Sıkıntıya ilaç çaydaki demim,

Sakal bırakmakla olunmaz hacı,
Kele yetmez imiş kelin ilacı,
Gerçek softa hacı hoca harici,
Düzeni bozana yazıklar olsun.

Kendi bal, börek yer biz ise yavan,
Beş lira olur mu bir kilo soğan,
Duymaz isyanımı bizim Erdoğan,
hiç oldunmu benim gibi iş bakan.

Sattı dereleri, sattı çayları,