Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Yeter artık yeter usandım candan,
Çilesi bir yandan ölüm bir yandan,
Dünya denen iki kapılı handan,
Bir şey anlamadım Anlayan Varmı.

Kimse bıkmaz mert İnsanla Yiğitten,

Anlayan Yokturki Halimiz Budur


Günümüz Geçer Çile Çekmekle,
Zamlı Kuru Soğan Kuru Ekmekle,
Hayatmı Yürür Boyun Bükmekle,

Soysuzlar Layık Görür Dikeni Güle,
Katlanılmaz Ağzındaki Kem Dile,
Aldırmazki Yüzüne Tükürsen Bile,
Ar Bilmez Namus Bilmez Utanmaz Herif.

Dört Yanımda Huysuz Tilki Çakal Çok,

Ar Namusu Olmayan Asla Utanmaz




İçinde Düşmanlık Taşır Belli Etmez,

Yüce Allah Belasın Versin Delinin.
Arı Namusu Yoktur Porsuk Alinin.

Benden Küçüktür Ama Kem Dilli,
Sevgisiz Saygısızdır Ecdadı Belli,
İnsan Sarafıyım Ben Yaş Oldu Elli,

Bu Dünyaya geldim Hale ararım,
Acaba ben kendimimi yorarım,
Belki bilen varsa size sorarım,
Ararım Bulunmaz Vicdan Nerede.

Yarına çıkmaya yoktur senedim,

Ara İtleri Döner Durur Her Yerde


Her Türlü Pislikten Geri Kalmayan,
Rezil Köpektir Belasını Bulmayan,
Yüz Yıl Yaşasada Adam Olmayan

Aklım Almaz Bir Türlü Bu Nedene,
Bu Halkına İşkence Zulüm Edene,
Hemde Hırsız Gelen Hırsız Gidene,
Akıllı İnsanlar Duymaz Es Geçer.
Aptal Olanlar Arsızı Hırsızı Seçer.

Aptallar Dünyayı Baki Sanıyor



Aptallar Över Durur Mal Mülkü,
Çalar Çırparlar İki Ayaklı Aç Tilki,

Diken biter oldu dikensiz gülde,
Tek tek kıl ararlar kel oğlu kelde,
Delirmek çıldırmak değildir elde,
Arsız Dolu Akıl Almaz Dünyada.

Önemli olanda düzen dirliktir