Var günümde beni rahatça yiyen,
İki ayaklı yılan, zehirli çiyan,
Dar günümde seni tanımam diyen,
Çıkar için seven dost neme lazım.
Bilemem ki ben nerde, neyi ararım,
Hiç Kimseye demem kalbini pasla,
Kendini Adam gibi Adama yasla,
Kim olursa olsun güvenmem asla,
Atar satar gider Dost görünenler.
Her zaman Dost bildim Yüce Allahı,
Meğerki var imiş içinin kurdu,
Dar günüme fırsat sevinip durdu,
Hep yüzüme güldü arkamdan vurdu,
İçten haset hesat dostu tanıdım.
Bana nispet düşmanımla dost olur,
Sevdin kötüleri saldın iyiyi,
Gitti gelmez hala,amca,dayıyı,
Hep yücelttin dağdan inen ayıyı,
Akıl mantık dışı tarifsiz dünya.
Çobansa bey oldu sürüler açtır,
İş yürütür herkes bin bir hünerle,
Hayat zordur şeytan ile şimirle,
Dört bir yanım dolu yanar dönerle,
Dünyada güvenilir İnsan Kalmamış.
Palavra atar palavrada üstüne yoktur,
Gözü doymaz harun karın olanlar,
Burda geçer orda geçmez yalanlar,
Ne kadarda ben ölmem dese kalanlar,
Dünyada Herkesin sonu Topraktır.
Hani nerde dağı taşı yaranlar,
Lanet olsun bizi derde salana,
Ölen öldü gitti sözüm kalana,
İnsanlar alışmış türlü yalana,
Dürüstsen Dünyada Dost Bulamazsın.
Herkes birbirini sever çıkara,
Bu dürüst halimle bana tutarlar kafa,
Laf söz kâr etmiyor saf oğlu safa,
İnanmam ben her İnsanda her lafa,
Dünya Haksız Kavatların Dünyası.
İt sürüsü say say bitmez gerisi,
Nedenki güçlüler güçsüzü ezsin,
Doğru İnsana yalanı söyledemezsin,
İşi ters gider isterse Dünyayı gezsin,
Dünyada Yalancıların İşi Rast Gelir.
Babamda olsa yalancıları kınadım,
Benliğime yakıştırmam yalanı.
İster yaşayanı ister öleni,
Yoktur dürüstlerin mutlu kılanı,
Doğru söyleyene dokuz köy uzak.
Bilmem yalancılık nasıl birşeydir,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!