Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Akıl almaz iki yüzlü Milleti,
İç acısı garibanın zilleti,
İbreti Alem Asgari ücret İlleti,
Bizden alır Bize Vermez Ağalar.

Fakir olan garibanlar bittiler,

Ne ilkti nede bir sondu,
Çayır Köyünden kim ondu,
Kardeş Mirasına kondu,
Bizim kuduz Bizim Kuduz.

Dünya Nebi şimşeke kalmadı,

Nasıl bir Milletiz bu huydur bizde,
Alışmışız Her şeye çok güzel sözde
Ağam saraylarda Gemileri Denizde,
Bizler ne haldeyiz Kimin Umrunda.

Hazineden balya Balya Paralar uçar,

İçi kin dolu kem dili,
Bir bilse yaşayan ölü,
Kafadan kaşıyan deli,
Bizim soyha Bizim Soyha.

Anası neki kızı ne,

Yemekten sonraya ağzım boş kalır,
Sakız çiğnemesi nede hoş olur,
Alıştım bırakmam elden ne gelir,
Pıt pıt ses çıkarır benim sakızım.

Haz almaz dişlerim anlar bayatı,

Akıllı ol akıl alınmaz satın,
Al başına çal sen yat ile katın,
İnsan ol insanca olsun kıymetin,
Çok doluyum ne olur beni taşırma.

Ölüm var unutma gelen gideni,

Fani dünya sana geldim yerleştim,
Mecbur geçim telaş derdine düştüm,
Gördümde geçirdim özüme piştim,
Dostluğa sıkıca sarılan benim.

Zalimlerse masumlara hükmetti,

İçimde sıkıntı beni kemirir,
Bazen de şeytanla kol kola yürür,
Faydasız çaresiz bedenim erir,
Dünyada ben beni bilene kadar.

Yok dünyanın, yok önemi varlığı,

Adam sandım her havlayan her iti,
Etmem tenezülü etmem minneti,
Zalimlerin zorbaların Cenneti,
Bilmem neden Dürüstlere Dar Dünya.

Gece gündüz haramdır her yediği,

Yolumuz Ehlibeyt yolundan gelir,
Sağ değil Alevi Solundan gelir.
Bunu bir ben değil cümle alem bilir,
Sen beni yolumdan döndüremezsin.