Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Allah sana önce bir Akıllar Versin,
Herkesi suçuna hep ortak Edersin,
Sen zaten iki yüzlü Yanar Dönersin,
Yalanlara Ortak Etme Doğru İnsanı.

İnat edip yalandan çamura Yatma,

İnsanlar birbirine güven vermeli,
Doğruyu yanlışı herkes görmeli,
Bitmez yalan ne zamana sürmeli,
Yalancı Olanda Yalanlar Bitmez.

Yalan yanlış yapmamaya çalıştım,

Doğruluktan Dürüstlükten Şaşmam,
Yalancı Şercilerin Peşinden Koşmam,
Doğru İnsanları Yalanıyla Değişmem,
Dürüst Olmak Benim Bana Hediyem.
Yalancı Olanın Dili Kopsun Ne Diyem.

Yalancı Olanlar Bu Dünyada Onmasın

Yalancı Olanlar El Üstünde Gezerler




Gel Görki Bu Cahil Kavatları Uyandır,

Yalancı Yalaka İtden Uzak Dur

Herkesin Aklı Kendine Kalsın,
Bela İsteyen Başından Bulsun,
Örnekleri Nerede Olursa Olsun,
Yalancı Yalaka İtden Uzak Dur.

Bilmemki sebebi nedendir niçin,
Ar ile namusu olmayan lanet piçin,
Patron ile müdüre yaranmak için,
Yalancı Yalakçı Olmakmı Gerek.

Kesinlikle ben bu seviyeye düşmem,

Doğruyu söylersen Yalnız Kalırım,
Ben Gerçek Dedeye Kurban Olurum,
Kimler Gerçek Kimler Sahte Bilirim,
Yalancıdan Dede Olmaz Şeyh Olmaz.

Herkes Boyun eğer Ehli Alime,

Gerçek Komşuluk eskidendi eskiden,
Komşu olmaz komşusunu gasp eden,
Her şeyi ortadadır aramam neden,
Yalancıdan Şerefsizden Komşumu Olur.

İyi gün Dostuysa yalancı Kulsa,

Yalancı İki Yüzlü Dolu Bu Dünya



Gerçekçi İnsanı Herkes Görür Hor,
Güvenme Kimseye Yarı Yolda Kor,