Veysel Şimşek Şiirleri - Şair Veysel Şimşek

Her gitmemde değiştirdin damlayı,
Bırak artık geçer denen cümleyi,
Kulak duymaz benmi istedim gelmeyi,
Beni kulağımdan eyleme doktor.

Geçer dedin ama henüz geçmedi,

Erken kalktı gitti geçim telaşı,
Seni senden aldı ölüm kalleşi,
Masum yavruların sağolsun başı,
Bir daha geriye dönmedi Cemal.

Ölüm haktır ama böyle de yoktur,

Gözüm yok saltanatta gözüm yok tahta,
Bak şu tecelliye şu kara bahta,
Çöpçü oldum ŞekerPınar Akbankta,
Dört vardiye gider gelir çöpçüler.

Mecburi ihtiyaç çalışan bizler,

Yoktur bu Dünyanın önü ve sonu,
Herkes bilmez Dostluk derin bir konu,
Sade bana yüksetirler ses tonu,
Şimdi Düşman oldu Dost Bildiklerim.

Bu Dünyanın yarınında dününde,

İstanbuldan gelip Kocaelide,
Altın diş arasın ölmüş ölüde,
İster soytarı de ister deli de,
Çıkar suç üstüne ak olur dingil.

Atatürk torunu bilmez korkuyu,

Her olur olmaza verme sırrını,
Sana gerçek dostmuş gibi görünü,
Dert etme kafaya her bir sorunu,
Anlık açık ise birazcık dik dur.

Oda senin gibi Adem'den gelme,

Çalışırım almak için hakkımı,
Verdiler elime fişli vakkumu,
Ömrüm bitti benden al şu zıkkımı,
Bana acı derim şefim Dilaver.

Kablo uzun ortasında makara,

Osmanlı haremi kurdu köşküne,
Meydan kaldı üç beş tane şaşkına,
Hiç böyle olurmu allah aşkına,
Akşam yatmış sabah kalkmış.
Bey Efendinin Dili değişmiş.

Perde olur gözlere gözleri bayar,
Noksan kabul etmez hemende cayar,
Beleşden onun bunun sırtından doyar,
Sirke baldan tatlı diyor uyanık.

Kul hakkı yer hiç düşünmez ölümü,

Gece saat birde düştük yollara,
Çevliklerin dere son durk oldu.
Neden düştük acınacak hallere,
Dillerde söylenti ne gerek oldu.