Veysel Alkan Şiirleri - Şair Veysel Alkan

Dededen kaşını,burnu babadan.
Huyunu hala'dan kapar,kız çocuk.
Yanakta ki beni,miras anadan.
Huyunu hala'dan,kapar kız çocuk.

Şaşırıp kalırsın,genel böyledir.

Irmakları aşıp boğuldum çayda,
Bir avuç su bana yetti Maksut'um!
Yardan da dosttan da görmedim fayda,
Hepsi de kötülük etti Maksut'um!

Sevene güvendim harda bıraktı,

El ve dile dur,faydasız.
Tahriklere kapılınca.
Yapılanlar,hep mantıksız.
Tahriklere kapılınca.

Gözler döner,gerçek görmez.

Yaşadığın sürece, hor hakir görül.
Sevenini sevmeyi, yeğlemelisin.
Yanıpta küllenmeler, neyine gönül!
Sönmeksizin yanmayı,öğrenmelisin.

Yılların arkasından biçare bakıp.

Biz,üç değer uğruna,yemin etmiştik.
VATAN,BAYRAK ve MİLLET sağolsun, yeter!
Bu üç değer uğruna,candan geçmiştik.
VATAN,BAYRAK ve MİLLET sağolsun, yeter!

Üç değer sevdamızdı,YARADAN şahit.

'Ben TÜRK'üm! ' diyorsan,göster farkını.
Dil ile söyleyip,olunmuş mu TÜRK?
Zalimin kurduğu,zulüm çarkını.
Överek her yerde,savunmuş mu TÜRK?

Her zaman doğrudur,say ki velidir.

Yitirince anası nazlı kuzuyu,
Ağlıyorsa onunla ağlamak gerek.
Ararken bir yandan tenha kuytuyu,
Anasının yüreğine su serpmek gerek...

'Kurda kuşa yem olmuş' diye düşünme,

Ne kadar kalacaksın yanımda böyle?
Yıkılmaya alıştım,herbir gidenle.
Ne zaman bitecek bu rüya söyle?
Söyle de gerçeği tez öğreneyim...

İster yazılı bildir,ister söyle duyayım,

Terkedip gitmeye karar kılmışsan,
Vardır elbet bildiğin,karşı gelemem.
Benimle yaşamayı istemiyorsan.
Gelene git,gidene; 'sen kal! ' diyemem.

Kalbime girene, ben de taparım.

Dilerim günyüzü görmesin dünya,
Doğmaktan vazgeçsin,güneş üşensin.
Yıldızlar dökülsün suya toprağa,
Ben sana hasretken kopsun kıyamet...

Yeryüzü tutuşsun,dağlar çıldırsın,