Veysel Alkan Şiirleri - Şair Veysel Alkan

Ben aşkla gönlüme tohumu ektim,
Sen çiçek açarken karlar yağdırdın.
Sevdanın uğrunda bin acı çektim.
Sen benden geçerken ahlar yağdırdın!

Ne yaptım ben sana; sevmekten başka,

Anam bana kulak ver dinle iyice,
Yirmi yıldır elinden emek var bende.
Sen ki “Vatan mühimdir oğul! ” deyince,
Dağı taşı delecek bilek var bende.

Rüzgarla yarışarak varıp cepheye,

Gel artık dertleri konuşmayalım.
Kalpleri virane eyleme AGAM!
Acıyla yarışıp, boğuşmayalım.
Hüzünlü türküler söyleme AGAM!

Umudun dökülsün tatlı dilinden.

Bunca yıl gurbet elde zaman geçirdim,
Hasretlikler beni çok gerdi be bubam!
Tekfurdağ bağlarına bin kuş uçurdum,
Hangisi ellerine erdi be bubam?

Türküleri söyleyip gönül avuttum,

Seni ben büyüttüm,taradım saçın.
Üstünde emeğim,çoktur kızanım!
Pulanı dolaşıp,ararım izin.
Yokluğun zoruma gider kızanım!

Kaç aydır köyüne dönemedin a.

Acı patlıcanı kırağ çalmazmış.
Biz eski toprağız,a be kızanım!
Hasret ki yaşanır,anlatılmazmış.
Halin anlat deme,dur be kızanım!

Dirimiz çıkınca,zor sabahlara.

.

Deli gibi sevdiğini.
Söyle! nerden bilecektim?
Müneccim mi sandın beni?
Söyle! nerden bilecektim?

Acılara gark eyle,ömrümü bitir.
Anamdan emdiğimi,burnumdan getir.
Bıktır canımdan beni,'İLLALLAH! ' ettir.
Ben senden vazgeçemem,ölene kadar!

Çekeyim hep elinden,'EL İNSAF! ' demem.

Gayrı dayanamam,bu hasretine.
Gelmiyor vuslata,sıra kızanım!
Dayansam gecenin,zor kasvetine.
Sensizse gündüzüm,kara kızanım!

Gözlerim tükendi,ağlamaktayım.

Ben TÜRKÜM diyorsan,farkını göster.
Atan say, neslini sev be kızanım!
Analar evlattan başka ne ister?
Soyundan asalet,al be kızanım!

Toprağı,yıllarca besledi seni.