Veli Akca Şiirleri - Şair Veli Akca

KOŞ GEL

Bitsin hasret kısalsın yol
Gemiler yanaşsın limana
Her gemiden inen sen ol
Saçlarını rüzgarlar savursun

KÖTÜLERİN DÜNYASI

Gönlüm sonsuz bir aşkın müptelası
Çilelerim hayatın "Kerbela"sı
Kahreder beni mazlumların yası
Dünya olmuş kötülerin dünyası

Köylü Çocuğu

doğmuşum
bozkırın orya yerinde
yazın en sıcak günlerinde
büyümüşüm

KÖYÜME AKROSTİŞ

(A)rpa, buğday ektim arazisine

(Ş)öyle baktım köyün mazisine

KÖYÜMÜN OKULU VİRAN

Kaç kişi gelip geçti bu kapıdan
Hüzün sızan şu virane yapıdan

Her gün neşeyle düşerdik yollara

KÖYÜMÜZÜN HALİ

Kovalık'tan seyreyledim köyümü
Viran olmuş o mor sümbüllü bağlar
Ağaçlar kurumuş, çeşmeler susuz
Hozan bir tarlaya dönmüş Dadağlar

KÖZDE ÇAY

Sazımın teli, kemençemin yayı
Dokunsun yüreğine amca dayı
Muhabbet ister bu gönül sarayı
Unutamam dostla içilen çayı

GERÇEK KRAL KİM

Bir kral vardı
Halkı kendine kul eden
Barınagı fildişi kuleden
Hayat vadederdi itaat edene

KUKLALARIN HİKAYESİ

Öyle erkler gördüm
Kendine bir kukla seçer
Safları kendine bağlar
Üçer beşer

MUHTAÇ EYLEME

Koltuğa kurulmasın haramiler
Siyasetten uzak dursun camiler
Yakamızdan düşsün şu siyasiler
Kulu, kula muhtaç eyleme Allah' ım