KARINCA MENZİLE VARINCA
Gün doğmak üzere, şafak vakti söküyor. Sessiz çığlıklar beni çok uzakta bir menzile çekiyor. Hava hafif nemli ve soğuk. Erkenden başlıyor uzun sürecek bu yolculuk. Ayaklarım kaldırım taşlarını adımlıyor aheste aheste. Sabahın sessizliğini bozuyor. Minik bir kuşun neşeyle terennüm ettiği beste. Kendini dinleyen bu adam hiç duymuyor neşeyle öten o kuşu. Nefes nefese çıkarken şu yokuşu. Üç beş adımda acılar doluyor içine beş on adımda bir huşu...Durmadan ilerliyor kalabalıklar içindeki yalnızlık; kör sağır ve dilsizlik. Faruk Nafiz'in dizelerinde "Derinden derine ırmaklar" çağlıyor. Menzile ulaşma umudu onu hayata bağlıyor. Kalabalıklar içinde yalnız o kirpikler ağlıyor. Menzile ulaşma umuduyla "Yol alıyor hayatın ufuklarınca". Yorgun düşüyor günlerdir arzuladığı o menzile varınca. Yükseldikçe bir tepeden seyrediyor âlemi. Anlıyor ki âlem koca bir ülke. Kendi sanki bir küçük karınca. Hakikati görüyor menzile varınca.
KASIMLARDA EFKARIM
Aylardan kasım, yapraklar düşüyor
Estikçe rüzgar, ağaçlar üşüyor
Gün daralıyor, mevsim değişiyor
Bir başka türlü artıyor efkarım
Kaybolduk
Kimi geçim derdine düşmüş garip
Kimi heva hevesinden müzdarip
Dünyanın bin türlü halini görüp
Kaybolduk hayatın hengamesinde
KAYIP
Yüce sanma kendini
Haddi aşıp da yıkarsan bendini
Engeller çıkar önüne bir bir
Ve seni de yutar bu koca nehir
KAYIP DEDİLER
Dürüstlüğü aradım köşe bucak
Uzun zamandır yok, kayıp dediler.
Yalancılara, yalancısın dedim
Doğruyu söyleme, ayıp dediler.
KEFENİN CEBİ YOK
Bulup azan bulamayıp kızan var
Birbirinin kuyusunu kazan var
Üç kuruşa düzenini bozan var
Boş ver parayı, kefenin cebi yok!
KENDİMEDİR NASİHATİM
Dinle oğul, her dağın bir karı var
Dağlar gibi insanın efkarı var
Gördüğün bu alemin bin sırrı var
Dört yanın sırla çevrilmiş bir duvar
Kendimi Dağlara Verdim
Bir aşkla düştüm yollara
Kendimi dağlara verdim.
Elimde söğütten bir asa.
Unuttum her şeyi.
KEDİMİZLE SAVAŞ
Kendi içimizde verdik savaşı
Kalplerimize taştan duvar ördük
Ağır hesapları kendimiz gördük
Vicdanen esirdik bedenen hürdük
KENDİNE DÖN
Dünyanın binbir türlü hali var
Bir gün yıkılır taç ile tahtın
Biter servetin, düşer itibarın
Her şey değişebilir yarın




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!