Kağıt Kalem Aşkına
kalem döker içini kağıda, duygular gelir dile.
kalem bülbüle benzer kağıtsa bir güle..
her zaman nazlıdır gül, aşığına çektirir çile.
aşığa engel değildir, ne bir diken ne de bir hile
KĂHIR
Vazgeçtim dünya külli varından
Makamından, mevki, itibarından
Gün bitti, beklentim yok ki yarından
Dünyayı verseler bana ne fayda
KALEMDİ TEK SİLAHIMIZ
Kalemdi tek silahımız, kırdılar...
İnsana, insanı anlattıık
İnsanlıktan çıkıp hesap sordular
Esir ettiler, hırpaladılar, yordular...
KALEMİM
İçimde büyüttüğüm kaygılarım
Gönül sayfamda yoğun duygularım
Geceleri bölünür uykularım
Bunu da bir kenara yaz kalemim
KALMAMIŞ BİLESİN
Bir tarih yazdım bin tarih okudum
Çileyi ilmik edip de dokudum
Cenklerde azdan az çoktan çokudum
Baş üstünde baş kalmamış bilesin
KAPILMA DÜNYANIN SEYRİNE
Geçen zaman seni de eritecek
Adım adım bir sona yürütecek
Gün, hafta, yıl derken ömrün bitecek
Kapılma dünyanın seyrine dostum
KAPLAN ÇAY OCAĞI
Yıllar var ki burda içeriz çayı
Esnafların hasıdır Kaplan Dayı
Erdal abi taşır onca kupayı
Muhabbetimiz daim olsun dostlar
KARARSIZ
Hem soğuktan bizarım hem sıcaktan
Dertliyim hem ağustos hem ocaktan
Ne azdan hoşlanırım ne çoktan
Bir kararda duramam ya gardaşım
KARDAN ADAM
Sarının tonlarıdan sürüp biraz
Yeni bir resim çizsem yeşil beyaz
Karlar içinde uyansam bir güne
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!