KAYIP
Yüce sanma kendini
Haddi aşıp da yıkarsan bendini
Engeller çıkar önüne bir bir
Ve seni de yutar bu koca nehir
KEFENİN CEBİ YOK
Bulup azan bulamayıp kızan var
Birbirinin kuyusunu kazan var
Üç kuruşa düzenini bozan var
Boş ver parayı, kefenin cebi yok!
KENDİMEDİR NASİHATİM
Dinle oğul, her dağın bir karı var
Dağlar gibi insanın efkarı var
Gördüğün bu alemin bin sırrı var
Dört yanın sırla çevrilmiş bir duvar
Kendimi Dağlara Verdim
Bir aşkla düştüm yollara
Kendimi dağlara verdim.
Elimde söğütten bir asa.
Unuttum her şeyi.
KEDİMİZLE SAVAŞ
Kendi içimizde verdik savaşı
Kalplerimize taştan duvar ördük
Ağır hesapları kendimiz gördük
Vicdanen esirdik bedenen hürdük
KENDİNE DÖN
Dünyanın binbir türlü hali var
Bir gün yıkılır taç ile tahtın
Biter servetin, düşer itibarın
Her şey değişebilir yarın
Yardan ayrı hasret başlar
Susar dil, çıkmaz avazım
Çalmaz olur da yavaşlar
Kendini avutur sazım
Uykusuz geçmez geceler
KENDİNLE YÜZLEŞME
Ruhumun derinliklerine indim
Bazen kederlendim bazen sevindim
Kendimle bir övündüm bir dövündüm
Ağcaozanla yüzleştim bu gece
KERVANIM BENİM
Birden fırtınalar kopar rüzgar eser
Dinsiz haramiler yolumu keser
Zalim hançerini bağrıma basar
Issız çölde kalır kervanım benim
KERVANIN GÖÇER BİR GÜN
Nefsin ateşiyle tutuşup yandın
Türlü türlü hayallerle aldandın
Diyar--ı gurbet dünyayı, ne sandın
Vakit gelir kervanın göçer bir gün
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!