Veli Akca Şiirleri - Şair Veli Akca

KĂHIR

Vazgeçtim dünya külli varından
Makamından, mevki, itibarından
Gün bitti, beklentim yok ki yarından
Dünyayı verseler bana ne fayda

KALEMDİ TEK SİLAHIMIZ

Kalemdi tek silahımız, kırdılar...
İnsana, insanı anlattıık
İnsanlıktan çıkıp hesap sordular
Esir ettiler, hırpaladılar, yordular...

KALEMİM
İçimde büyüttüğüm kaygılarım
Gönül sayfamda yoğun duygularım
Geceleri bölünür uykularım
Bunu da bir kenara yaz kalemim

KALMAMIŞ BİLESİN

Bir tarih yazdım bin tarih okudum
Çileyi ilmik edip de dokudum
Cenklerde azdan az çoktan çokudum
Baş üstünde baş kalmamış bilesin

KAPILMA DÜNYANIN SEYRİNE

Geçen zaman seni de eritecek
Adım adım bir sona yürütecek
Gün, hafta, yıl derken ömrün bitecek
Kapılma dünyanın seyrine dostum

KAPLAN ÇAY OCAĞI

Yıllar var ki burda içeriz çayı
Esnafların hasıdır Kaplan Dayı
Erdal abi taşır onca kupayı
Muhabbetimiz daim olsun dostlar

KAR

beyaz kabusa
çıkardılar
diye adını
kırgın mısın bize

KARARSIZ

Hem soğuktan bizarım hem sıcaktan
Dertliyim hem ağustos hem ocaktan
Ne azdan hoşlanırım ne çoktan
Bir kararda duramam ya gardaşım

KARDAN ADAM

Sarının tonlarıdan sürüp biraz
Yeni bir resim çizsem yeşil beyaz

Karlar içinde uyansam bir güne

KARINCA MENZİLE VARINCA

Gün doğmak üzere, şafak vakti söküyor. Sessiz çığlıklar beni çok uzakta bir menzile çekiyor. Hava hafif nemli ve soğuk. Erkenden başlıyor uzun sürecek bu yolculuk. Ayaklarım kaldırım taşlarını adımlıyor aheste aheste. Sabahın sessizliğini bozuyor. Minik bir kuşun neşeyle terennüm ettiği beste. Kendini dinleyen bu adam hiç duymuyor neşeyle öten o kuşu. Nefes nefese çıkarken şu yokuşu. Üç beş adımda acılar doluyor içine beş on adımda bir huşu...Durmadan ilerliyor kalabalıklar içindeki yalnızlık; kör sağır ve dilsizlik. Faruk Nafiz'in dizelerinde "Derinden derine ırmaklar" çağlıyor. Menzile ulaşma umudu onu hayata bağlıyor. Kalabalıklar içinde yalnız o kirpikler ağlıyor. Menzile ulaşma umuduyla "Yol alıyor hayatın ufuklarınca". Yorgun düşüyor günlerdir arzuladığı o menzile varınca. Yükseldikçe bir tepeden seyrediyor âlemi. Anlıyor ki âlem koca bir ülke. Kendi sanki bir küçük karınca. Hakikati görüyor menzile varınca.