HİKAYE
Kaç asır geçirdi şu dünya
Medeniyet dediğin bir rüya
Savaş var
Zulüm var
HİLALİN GÜLÜ SOLDU
Eğilmeyen, bükülmeyen liderdin
Çok güzel bir davaya gönül verdin
Hak için yürür, halkını severdin
Sen gidince hilalin gülü soldu
HİLKAT HAMURU
Bir değil herkesin hilkat hamuru
Kimi cıpcıvık kimi de kupkuru
Kalbi güzelin yüzündendir nuru
Mevlam bin bir türlü insan yaratmış
HOYRATİ
Aşkın şairiyem dilim bülbüdür
Bülbülü dile getiren bir güldür
Vuslat sevinçtir bana, firkat züldür
Ağcaozan'ım, hüsranım var benim
HÜZÜN KALIR
Ne yüzün ne izin kalır
Kalırsa senden
Buruk bir hüzün kalır
Kokunu rüzgar alır
HÜZÜNLÜ BİR ŞARKI
Geceye nihavend şarkılar yazdım.
Her notası ayrı bir hüzün...
Neşesinden bir eser kalmadı, gündüzün.
Dilimden döküldü bestesi.
HÜZÜNLÜ ŞARKI (Nihavent)
Ağaçlar sonbahara bürünürken
Sarı yapraklar yerde sürünürken
Saçımda birkaç siyah görünürken
HÜZÜN YAĞMURLARI
Tel tel ıslanırken saçlarım
Hüzün yağmurlarıdır gözyaşlarım
Adımlarımda hız, kaldırımda telaş...
Yüreğim ıslak, ellerim yaş
İbretlik Hikaye
Anlatayım ibretlik hikayeni
Bir zamanlar hırs bürümüştü seni
Eşek gibi çalıştın, hiç doymadın
İÇ ÇAYINI SOĞUTMA
Kendinle otur bir masaya
Çay ısmarlamayı da unutma ha
Şöyle bir bak maziye




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!