GÜN BATIMI VE HÜZÜN
Ufuklar kıpkızıl renge bürünür
Bulutlar bir mermer gibi görünür
Bir dağın sırtında güneş sürünür
Her gün batımında hüzünlenirim
GÜNDELİK TELAŞLAR
Gün ağarır... rızkını arar kuşlar
Biter sessizlik... bir gürültü başlar
Adım sayar... kaldırımlarda taşlar
Bilinmeyene bir yolculuk başlar
GURBET AKŞAMI
Efkarlıyım yine bir gurbet akşamı
Hayalin aydınlatıyor karanlık odamı
Hasretinle bilmem kaçıncı sigaramı yakıyorum
GURBETTE GEÇEN ÖMÜR
Yıllar olmuş ben çıkalı obamdan
Bir mirasım yok rahmetli babamdan
Ardımdan anam el sallamış camdan
Gurbet ellerde ömrüm geçti gitti
GURBETTEYİZ HEPİMİZ
Yarım kalacak hikayeler yazacağız
Sayılı kalan yıllara
Güller dikeceğiz
Dikenli yollara
Güzel
Gönül dağından şahin uçunca
Ceylanlar pınarlardan su içince
Muhabbet bağında güller açınca
güzel
HACI MEHMETİN ÖYKÜSÜ
Kimdir Hacı Mehmet
Öncelikle bir Anadolu köylüsü
Yazın kavrucu sıcağında
Al yazmalı bir ananın kucağında başladı
HAKKINI ÖDEYEMEM
İlim meşalesini yakan elsin
Dikenli bahçelerde açan gülsün
Kurak çöllere can veren gönülsün
Hakkını ödeyemem öğretmenim
Ölüm Hangi Zamanda
Hoyrat fırtınalar bir gün gelir durulur
İnsan bu, yaş kemale erince yorulur.
Azrail gelip alınca tatlı canını
Topraktır hamurun... Sarar dört bir yanını
HAN SARHOŞ HANCI SARHOŞ
Her saniyemizde yeni bir hayat
Bir önceki an sonrakinden bayat
Yeniden kurulur koca kainat
Döndükçe dönüyor başı dünyanın
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!