Mustafa Kemal Atatürk
(M)eydan muharebelerinde sen vardın
(U)lusuna yön veren bir çınardın
(S)avaştan siyasete hep kahramandın
(T)rablusgarp’ta duyurdun şanını
CUMHURİYETİZ BİZ
Düşman tarafından kuşatılsa da sağımız solumuz
Özgürlüğe çıkar, zaferle donanır yolumuz
Esaret nedir bilmeyen bir milletiz
Ezelden ebede hür yaşayan cumhuriyetiz.
YAĞMUR ALTINDA BİR ADAM
Yağmur altında bir adam yürüyor
Hırçın bakışlarında kim bilir
Ne yürekler eriyor
Sevda şarkısı hiç düşmüyor dilinden
Solmuş bir gül düşüyor elinden
FERYADIM DUYAN OLMADI
Erozyona verdiniz toprağımı
Kuruttunuz dalımı, yaprağımı
Talan ettiniz bahçemi, bağımı
BİR ŞEHİR BÖYLE UYANIYOR
Gün doğmak üzere hâlâ sokak fenerleri yanıyor
Bu sessiz şehir derin bir uykudan uyanıyor
İşportacıların ayak seslerini duyuyorum tak tak
Yavaş yavaş canlanıyor bu sessiz sokak
Can ve Canan
Düştük nice büyük sevdalara
Mekan kurduk o viran bağlara
Bir gülün narında durmadan yandık
Şeyda bülbülün nağmesiyle uyandık
Ey İnsanoğlu!
Kâbil’in girdiği günden beri kardeş kanına,
Daha niceler düşman oldu can ü cananına
Öldüren savaşlar, ölümsüz aşklar…
DEYİŞLER
Çürüyen otlara sular verilmez
Rızasız bahçeden güller derilmez
Çürük temel ile duvar örülmez
Örersin duvarı güneş görülmez
ESARET
Ağır bir yük, omuzlarımda duruyor
Hasta ruhum, bedenimi yoruyor
Dallarımı sert bir rüzgar kırıyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!