Veli Akca Şiirleri - Şair Veli Akca

Bulamadım

Geldiğin her gün cennet olur bana
Rüyamdasın adını ana ana
Bulutum sensin yağmurun oldum da
Sana gelecek sel bulamadım

BUL BENİ

Çarmıha gerdim, kor ateşte yandım
Gökyüzü yol, yeryüzü gül oldu bana
Bir gemideydim, dünya sel oldu bana
İsa"ya İbrahim'e Nuh'a sor beni

BUNCA SIR

Kor ateşlerde eridi geceler
Ay tutuldu, dil ismini heceler
Girift muammalar ve bilmeceler
Çözemedim, çözülmüyor bunca sır

BUNDAN SONRA

Defterimden sildim nicelerini
Dünyanın karanlık gecelerini
Neşe alacak, matemi yerini
Ağlamak yok, gülmek var bundan sonra

BU NE HAL

İnsanlık can çekişir yeniçağda
Şehre indi çakal arama dağda
Gül yetişmez oldu bağda
Döne döne bir hal oldu dünyaya

BU TOPRAKLAR

Ademoğullarının barınağı
Kirlenmiş kalbin ruhu, arınağı
Cümle insanlığın son sığınağı
Özümüze can veren bu topraklar

ÇAKALLARIN DÜNYASI

Her fablın vardır ibretlik hikayesi
Bizim çakalın, köşeyi dönmekti gayesi
Bir işi vardı, az da olsa sermayesi
Kazancı, adam olana yeter de atardı

ÇAL OYNA GÜL OYNA

Ekmek elden, su gölden sana ne var!
Kapında köpekler.. Sayısız davar...
İtibarsızlar yanında, itibar...
Çal, oyna; gül, oyna, devir senindir.

Sen
Ela gözlü Karac’oğlan dilberi
Aşık Nesimi’de kanayan deri
Sümmanî' nin gözünde bir Gülperi
Ozanımsın canımsın cananımsın

CANIM BABAM

Evlatların senle gurur duyardı
Elini öper başına koyardı
Başımızın üstünde yerin vardı
Asla yerin dolmuyor, canım babam