BUNDAN SONRA
Defterimden sildim nicelerini
Dünyanın karanlık gecelerini
Neşe alacak, matemi yerini
Ağlamak yok, gülmek var bundan sonra
BU NE HAL
İnsanlık can çekişir yeniçağda
Şehre indi çakal arama dağda
Gül yetişmez oldu bağda
Döne döne bir hal oldu dünyaya
BU TOPRAKLAR
Ademoğullarının barınağı
Kirlenmiş kalbin ruhu, arınağı
Cümle insanlığın son sığınağı
Özümüze can veren bu topraklar
ÇAKALLARIN DÜNYASI
Her fablın vardır ibretlik hikayesi
Bizim çakalın, köşeyi dönmekti gayesi
Bir işi vardı, az da olsa sermayesi
Kazancı, adam olana yeter de atardı
ÇAL OYNA GÜL OYNA
Ekmek elden, su gölden sana ne var!
Kapında köpekler.. Sayısız davar...
İtibarsızlar yanında, itibar...
Çal, oyna; gül, oyna, devir senindir.
Sen
Ela gözlü Karac’oğlan dilberi
Aşık Nesimi’de kanayan deri
Sümmanî' nin gözünde bir Gülperi
Ozanımsın canımsın cananımsın
CANIM BABAM
Evlatların senle gurur duyardı
Elini öper başına koyardı
Başımızın üstünde yerin vardı
Asla yerin dolmuyor, canım babam
YAĞMURLARLA GEL
Yağmurla gel
Ayak izlerini, seller gizlesin
Yağmurla git
Her yağmur yağdığında
YAĞMURLARLA ISLANACAĞIM
Gözyaşlarını bulutlar taşıyor
Küme küme katman katman
İçlendikçe içleniyor bulutlar
Yakındır gökyüzünü ağlatman
YAĞMUR VE BEN
Yağmur damlaları
Camından akıyor
Buğulu camlar bana
Yaşlı gözlerim sana bakıyor
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!