BE HEMŞERİM
Birden bıraktın tarlayı tapanı
Nasırlı eller unuttu tırpanı
Sonra terkettin köyünü obanı
Şehirde mutlumusun be hemşerim
Başımızdan bu belalar belki hiç gitmeyecek
Biz iyliği anlatacağız, ömrümüz yetmeyecek
Yanlışlarını bir bir vuracağız, yalancıların yüzüne
Düşmeyeceğiz bir zalimin izine
Bu yolda belki tek kalacağız,
zorlanacağız, hırpalanacağız
BEL BAĞLAMA
Yalan dünyaya bel bağlama gardaş
Gençliğini dünya senden aldı ya
O siyah saçların aklandı kaldı ya
Geçen seneler ömrünü çaldı ya
BELLİ DEĞİL
Bozuldu şu dünya, kalmadı ayar.
Beslediğin karga gözünü oyar.
İşçi haylaz, patron devleti soyar.
Hain belli değil, hin belli değil
BEN ANADOLUYUM
Ben Anadaoluyum.
Elleri nasırlı bir ananın oğluyum.
Kundağa sarıldım.
Höllükle büyüdüm.
BEN BENDE KAYBOLMUŞUM
Sarhoş misali yoruyor ser beni
Meyhanedeki sakilere sor beni
Yerden yere çalıyor yer beni
Bin parçaya bölünmüşüm der beni
BEN BENSİZ OLUNCA
Bende yok olunca ben, var olurum
Ben ki bensizlikte beni bulurum
Beni sevmek, bende bana uçurum
BEN BU YOLLARIN YOLCUSUYUM
Yine aylardan kasım
Yok evde durasım
Düşerim yollara
ahaste aheste
BEN DE GEÇTİM
Ben de geçtim
Hazan yapraklarının savrulduğu yerden
Ben de geçtim
Senin geçtiğin mevsimlerden
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!