Vedat Koparan Şiirleri - Şair Vedat Koparan

Cemile kadın o günde her zaman ki tek düze yaşamının işleyişinde öğle üzeri ilçedeki belediyenin kültür evine gitmişti.
Tanıdık birkaç kadında oradaydı onlarla merhabalaşıp hal hatır sorarak sohbete koyulur. Kısa bir süre sonra yüzünde kirli sakalı otuz yaşlarında bir genç adam elinde selpak mendilleriyle içeri girer ve bayanlara elindeki mendilleri uzatarak almalarını rica eder.
Sosyal güvencesiz bir işleyişte birçok insan gibi keza ona da gemisini kurtaran kaptandı diye öğretmişlerdi.
Bu genç adam durumun getirdiği işsizliğin girdabında yaşamını sürdürmenin mücadelesini bir şekilde kendince verenlerdendi.
Zira dünya büyük bir krize girmiş Emperyal düzen üretim fazlasını tüketememenin açmazıyla insanları, toplumları bir sele kapılmışçasına savurup yutmaktaydı.
Bu varlık içinde yokluğun mu, yoksa yokluk içinde katmerli bir yokluğun mu ifadesiydi? Diye içleri sızlayarak düşünür kadınlar.

Hey sen şiir perisi
Hey sen şiirin büyüsü
Aşkın dönencesi
Hey sen!
Yarım aklımınn kıyısında esen
Çocuk gülüşünde aşkımı

Yüreğimi öpüşün
Dudak izindeki sıcaklıkta
Bitimsizliklerle çoğalıp
Özlemle kavrulurken
İki bende bir olup
Yaşamak, yaşatmak

Devrimin ak gül yüzleri
Sevecen ve içten Olurken gülüşleri
Ayrılığa düşen Gülün özlemi
Dökerken güz sancısında
Zamansız yapraklarını
Her yaprağında acıları

Afrika
-----------açlığım
Antarktika
----------ıssızlığım
Özlemim
Hira-nur, Himalayalar’ım

Hayaller ülkesinde
Bir sevda masalıydı yaşadığımız
Yıllara biraz yorgunmu düştü
Sevdalı bakışlarımız
Yer yer ürkek yer yer cesaretle savunduk
Sabırların isyanların suyundan gelerek

(O gördüğüm bayram sevinçleri çocuk gözlerinde
O duyduğum çığlıkların bir uçurtmanın kuyruğunda
Okul zamanlı kaçkınlıklarda her teneffüs zilinin çalışında
Haykırışların)

Bir yudum sevgi damlası

bir nazım bir arif usta ve ardılları geçer
yaşam damarı dizelerin gerçeğinde
kahpeliklerde solan sümbül iki büklüm
it gibi titredim o yorgansız gecelerde

geçerken kaç vurgunun sapağından

kararmıştı hava akşam içe kaçışında
yaprak dökümlü zamanlardı
kaşların yol çekimli gözlerinde yıldız tufanı
o güzel dudaklarında bir yarım ay dolanırdı
açardı yediveren güllerle gülüşün gün aydınlığı
ben yaktıkça zamanı zaman hep sana akandı

Her gidişinde
Yüreğimin titreşen sesiyle
Gözlerim seni özlemle bekler olur
Tükenir gün tükenir yağmurlar
Mevsim ne olursa olsun hiç fark etmez
Yanar tenim ağustos sıcağıyla