Vedat Akdeniz Şiirleri - Şair Vedat Akdeniz

Altmışındaydı Asiye Teyze,
Kocasını kaybedeli yıllar olmuştu.
Oğlu Çanakkale savaşında şehitti,
Torunu daha on beşinde,
Bıyıkları yeni terlemiş Yahya
Şimdi sırtını vermiştir Kocatepe’ye.

FİLİSTİN’DE ÇOCUK OLMAK

Filistin’de çocuk olmak
Çocuk olmamaktır
Makinelere karşı yüreğiyle çarpışıp
Korkular içinde korkusuz olmaktır

GÖZLERİN

Gözlerin, ateşin bir parçasıydı
Karanlık gecelerde bir yıldız
Gözlerin, cehennemin öbür adıydı
Varlığında yakıp kavuran

HİÇBİR ŞEY

Bazen her şeydin, bazen hiçbir şeydim
Ne sevgi, ne dostluk ne de aşk
Yarattığımızın ismi yoktu belki,
Adı konmamıştı daha tarihte

HİÇİM

Yaşım kaç bilmiyorum
Kaç çağ devirdim
Şimdi hangi yüzyıldayım
Birçok nesne var tanımadığım

KARŞILAŞMA

Sevgisiz zamanların kesiştiği bir yerde
Karşılaştık senle ben
Bir şahin gibi baktın gözlerime
Pençelerinle kopardın yüreğimi dalından

NEDEN

Kimsin sen
Neden her akşam vakitsiz gelirsin ziyaretime
Niye susuyorsun benimle
Uykularımı neden alıp götürüyorsun

NE DERSİN

yat uzan dizime tel tel okşayayım saçlarını
ansızın bir tufan olup kopayım gözlerinin deltasında
bir çığ düşmüş gibi düşeyim yüreğinin ateşine
bir volkan olup patlayayım gönlünün ortasında

BİR ACAYİP BEN

Senle yaşanan anılar
Bir kuşkanadına takılıp
Uçup gittiler beynimdeki yurtlarından
Ah! Unuttum derken seni

AYŞEGÜL

Sen gül yine
Adın gibi gül
İsterse sevmesin seni
Hiçbir haylaz gönül