Vedat Akdeniz Şiirleri - Şair Vedat Akdeniz

(Filistinli Çocuklara)

BİR YOLDAŞ DAHA DÜŞTÜ


Gül diktikçe kan dökülen yerlere

ÇOCUK OLMAK

Şimdi bir çocuk olmak isterdim
En tatlı çağında yaşamın
Tüm öğrenmelere aç
Sevgilere muhtaç.

DOST EDEBİYATI

Biliyorum sende aynı edebiyatı yapacaksın
Gelip bana dost felsefesini anlatacaksın
Şimdi bırak felsefeyi bir kenara da
Dostluğunla sinemdeki yaraların ne kadarını saracaksın

DOĞUŞ

İşte yeniden doğmak için
Bir umut daha çıktı yola
Senden bana doğru
İster tozlu yollara düşsün

ELLERİN

Ellerin ah tutmaya bile kıyamadığım
O vefasız ellerin
Tutsam şu nasırlı, şu hoyrat ellerimle
Bir aslanın ağzında kıvranan yavru ceylan gibi

SONSUZLUK

Sen bir sonsuzluksun
Ne başı belli ne sonu
Bu yol sen misin
Yoksa yolun sonu mu

VEFASIZ

Ben imkânsız sevdaların peşinde
Düşünmeden harcarım şu gençliğimi
Sen vefasızlığın zirvesinde
Kan ağlatırsın eşi bulunmaz sevgime.

VE

Ve bilmek;
Sevmediğini bilmek,
Kurşun gibi ağır.
Ve sevmek;

SEN DOSTUMSUN

Sen bardağımdaki çayımın şekeri
Kadehimdeki şarabın yıllarısın
Sen göz bebeğimin iyilik pınarı
Sevgilim misin sen, dostum musun bilmem

ŞAİR

Sende bu güzellik
Bende bu sevda acısı
Olduktan sonra
Sen hiç kafanı yorma