bir diş var bende
tıpkı sen gibi yar
akşam sabah bilmez
durmadan sızlar
sanırsın tüm canım
orda toplanır
yine aldattı bulutlar bu şehri
önce mis gibi toprak kokulu
yağmur yelini koşturdu
sokak sokak
ardından gök burada gürledi
şimşek burada çaktı
buyurgan ayrılıklar sürgün ederken
senli yarınlarımı
bilmem kaç tarih ötesine
kapitalist hasretler
aralıksız sömürür durur
emekçi yüreğimin artı değer
yine gelmedin bu akşamüstü
duvarları birkez değil milyon kere yıksam
çaresiz altında kalacağım bu hasretin
umutlar solgun bir yaprak gibi bir kenara düşerken
seni getirmeyen yollar bir kez daha böbürlenecek
gelgitler yaşayacağım bu gecede
iyisi mi
herkes en iyi bildiği işi yapsın
örneğin ben seni seveyim
sen bırak git beni
ya da iyisi mi
Şu yalnızlar arasında
En kalabalık benim
Ne kadar çok senim var
Ne kadar çok yokluğun
Şu gidenler arasında
En kalabalık kalan sensin
hadi kalemim yaz bakalım kendi başına
artık karışmıyorum tek bir harfine bile
yıllardır sığınıp durdun da avuçlarıma
ne yazdıkların bir şeye benzedi
ne de yer bıraktın avuçlarımda bir başka ele
KİMLERE ÖZENDİN
Karacaoğlan mı sandın kendini
Her güzele meyil eyledin
Bektaşi oldun her mecliste sözün söyledin
Pir sultanım dost elindenmiş ecelin
şu ihtiyar sevdam var ya
gencecik bir filize vurgun
ha öldü ölecek derken
mevsimsiz açar çiçekleri
tüm bahçeler kınar beni
fişlemiş bütün hasretlerin beni
her yerde boy boy sevdamın afişleri
hangi sokağına çıksam tanınıyorum
karda yürür gibi bırakıyor ayaklarım izlerini
bu durumda hangi deli cesaret edebilir ki
yardım ve yataklık yapmaya bana şimdi
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!