Vedalar Saklı Şiiri - Kasım Kobakçı

Kalmadı mecal sevda bulmaya,
Hayaller bitti, aylar hep yitti.
Bitti bak hayat boşta solmaya,
Kuşlar talan oldu, yıllar gitti.
*
Ayna sırrını söyler yamandır,
Çekilen dertler tozlu dumandır,
Biten hevesler acı romandır,
Yalnızlık yutuyor hemen beni.
*
Titreyen eller tutmaz bardağı,
Karlarla doldu ömrümün dağı,
Viran oldu hep gönlümün bağı,
Giden mevsimler uzağa uçtu.
*
Nefes kesilir yokuş çıkarken,
Dizler titriyor adım atarken,
Ümit kırılır dertler batarken,
Çocukluk artık mazide yitti.
*
Camlar gerçeği çarpar tenime,
Kırışık doldu şirin çeneme,
Acı saplandı nazik sineme,
Bir zaman mutlu şen bir insandım.
*
Bahar tükendi kışlar başladı,
Zalim yıllar hep acı haşladı,
Hüzünler bağrı her an taşladı,
Şarkılar derin inletir kalbi.
*
Çehreden vuran suret yabancı,
Şakakta açtı karlar utancı,
Yüreği yıkan tarifsiz sancı,
Günler aylarla bitip giderler.
*
Vücut yorulmuş derman arıyor,
İlaçlar boştur ağrı sarıyor,
Kemikler sızlar beni kırıyor,
Saat bitmiyor sabah olmuyor.
*
Eski resimde gülen çocuktum,
Şefkat uzanmış açan boncuktum,
Neşeli bağda uçan kuşçuktum,
Şimdi kanatlar kırık döküktür.
*
Titrek dudakta vedalar saklı,
Başlara inen karlar hep haklı,
Mazinin günü şimdiden farklı,
Ömrümün baharı sona erdi.