Vedalı Çağrılar Şiiri - Kasım Kobakçı

Kırmızı beyaz güle, yandı bütün âşıklar,
Kesildi fırtınalar, sustu hırçın dalgalar.
Geceye imza attı, kanla yazılmış mühür,
Kalplere yara açtı, o vedalı çağrılar.
*
Birlikte kılıç çektik, birlikte ağlayarak,
Birlikte zafere can verdik, hep çağlayarak.
Zindanların içine, sığmaz bizim sevdamız,
Yıkıldı demir dağlar, ateşi bağlayarak.
*
Gurbet bize ev oldu, vatan yaptık her yeri,
Ozanlar mızrap vurdu, inletti perdeleri.
Toprağın bağrışları, titretir gökyüzünü,
Geriye adım atmaz, sevdanın neferleri.
*
Tezgâhlarda ter döktük, dağ gibi nöbetlerde,
Yeşerdi umudumuz, o tozlu kasvetlerde.
Şairlerin bağında, kadehler tokuşurken,
Atamın şanlı namı, yankılanır dertlerde.