Son yolculuk Şiiri - Üzeyir Uygun

Dönülmez yollara düştü bu gönül,
Eller eğlensinler, bize hak değil.
Bir nazlım var idi, kaldı sılada,
Yokluğu gurbette hiç kolay değil.

Mektuplar yolladım, geçmez eline,
Aşkımız mı düştü âlem diline,
Kargalar mı kondu gülün yanına,
Düşünür dururum, elimde değil.

Az önce sıladan haberin geldi,
Dediler yârini bir hoyrat aldı.
Şu dertli yüreğim kor oldu yandı,
Kaderin yazgısı hiç adil değil.

Tanrım acımadı garip kuluna,
Yıldırımlar düştü benim dalıma.
Nazlı gelir el sürerse salına,
Üzeyir’e son yolculuk zor değil.