Sahte yüzlerinde maskeler vardı,
Hal hatır sorup, gülerken ısırdılar,
Bakar körmüşüm, bütün suç benim…
Kalan sermayem dik duran onurum,
Eğilmez baş benim…
Seni önce ben sevdim, bahardın,
Bir içim su gibiydin, sımsıcaktın,
Sen de sevince iyice güzelleştim,
Beni görenler tanıyamadı,
Dediler, ay gibi parlamış yüzün,
Sen ne güzel bir adam olmuşsun,
ŞİİR: Muhip Erdener SOYDAN (Babam)
Doğum tarihi: 29 Ekim 1943
Ölüm tarihi : 15 Ekim 1986
ŞİİR: Muhip Erdener SOYDAN (babam)
Doğum tarihi: 29 Ekim 1943
Ölüm tarihi : 15 Ekim 1986
ŞİİR: Muhip Erdener SOYDAN (babam)
Doğum tarihi: 29 Ekim 1943
Ölüm tarihi : 15 Ekim 1986
"Bekle beni, mutlaka döneceğim." demişti,
Gidiş o gidiş, nah döndü dönek!
Uzay mekiği dünyaya döndü,
Askere gidenler evlerine, köylerine döndü,
Topal Fadime zerhoş kocasına döndü,
Almancı Hakkı gurbetten döndü,
güzel bir yaz akşamında aniden bastıran yağmurun
toprağı şapur şupur öpmesi anındaki
bana huzur veren o bitimsiz kokusunu
saatlerce içime çekebilirdim
koyardım ocağa bir demlik çayı
zarif, ince belli bardakta dudağımla buluşması anındaki
KÖRDÜĞÜM
Her insan biraz delidir, zamanla olur pir, veli,
Bazen küçücük bir çocuk, bazen de dev bir yelkenli.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!