Zamanı mekanı yok, aşk ferman dinlemez ki
İçimdeki sevdayı kimseler bilemez ki
Misk-i amber kokulum yanıma gelemez ki
Kaderim bana küstü, ölüyorum sessizce
Şiir: Muhip Erdener SOYDAN (babam)
Doğum Tarihi: 20 Ekim 1943
Ölüm Tarihi : 15 Ekim 1986
Mısra-ı bercestemsin, can verirsin meyyite,
Sönmez odum, Murad’ım, yakıştın taç beyite,
Papatyam, Tac Mahal'im diyesim de geliyor,
Binaenaleyh susmalıyım, lakin mahal de yoktur.
Sana mutlaka döneceğim dedi,
Gidiş o gidiş,
Selamı bile gelmedi,
Gün döndü, ay döndü,
Kuşlar yuvaya döndü,
Şehirdeki deli Döndü bile,
Dün çatı arasını boşaltırken,
Ayağım bir şeye takıldı,
Sendeleyip, düştüm yere,
Canım çok yandı, bir de baktım ki,
Kırık dökük tahta bir sandıkmış,
Kızdım, bağırdım, burun kıvırdım,
Seni seviyorum,
Onu da, bunu da, şunu da,
Alayını seviyorum,
Polisini, jandarmasını,
Bayrağını seviyorum ülkemin,
Bir de Fenerbahçe armasını...
Gönüldeki aynada şuh gülüşler kaybolur,
Çamur deryalarında,yalan sözler boğulur
Sürmez kirli oyunlar, er ya da geç bozulur
Geçme gönül bağımdan, canın yanar sevgili.
Kalp gözüyle sevenler, her koşulda yorulmaz
Sonra dedim ki,
Sen, çayımın hem demi hem şekerisin,
Şiirlerimin en anlamlı sözlerisin,
Gönlüme ne de güzel yakıştın,
Keyfimin kâhyası, ruhumun efendisisin,
Sen, içimi serinletip, yaz günü yağan kar tanesisin.
Sözün bittiği an bu olsa gerek,
Kelimeler aniden boğazımda düğümlendi,
Cümleler başlamadan bitti, aklım başımdan gitti,
Bir bardak su içeyim dedim, aklıma geldin,
Seni düşünmekten ekmekten aştan kesildim,
Başıma ağrılar girdi, hep böyle olur,
ŞİİR: Muhip Erdener SOYDAN (babam)
Doğum tarihi: 29 Ekim 1943
Ölüm tarihi : 15 Ekim 1986
Neden şarkılarda hep,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!