Kuyruklarını yakalamaya çalışan kediler gibi,
Bir o yana, bir bu yana,
Saatlerce yatakta kaçıncı dönüşüm,
Deliler gibi kaçıncı adını sayıklayışım,
Gecenin bir yarısı kaçıncı uyanışım,
Karılar gibi dakikalarca kaçıncı ağlayışım…
ŞİİR: Muhip Erdener SOYDAN (babam)
Doğum tarihi: 29 Ekim 1943
Ölüm tarihi : 15 Ekim 1986
Hani seninle bir pazarlığımız vardı:
Karaköy iskelesinde,
Şimdi seninle olmak vardı,
Martılara ekmek atardık,
Batan güneşe, selam çakardık,
Dalgalanırken deniz,
Gözümüz dalar, uzaklara bakardık.
Ben dört mevsimi değil,
Bir tek seni yaşamak istiyorum,
Hem de doymayana kadar,
Hem de yedi gün, yirmidört saat,
Hem de üç yüz altmış beş günün,
Altı saatinin bir saniyesini dahi heba etmeden.
Çapraz sorguya alınır gibi tüm meraklı gözler üzerimde
Bakışlarında samimiyet yok, şaşkın birer müşteri gibiler
Fırça darbesini vuran benim, kalmam altta, gürler eserim de
Caka satan müflis işadamı, ikiyüzlü müfteri gibiler
Ben senin o güzel kalbini,
Gözlerinin ışıltısını,
Tatlı tatlı gülüşünü,
Rüzgârın saçlarını savuruşunu,
Tenini okşamasını sevdim,
Sevdim sevmesine de,
Sen ve ben, ikimiz...
Yollarımız farklı olsa da, zaman bize uymasa da,
Biz zamana uyduk, göz gördü, gönül sevdi,
Bir çırpıda kaynaştı ruhlarımız,
Sevgi yolunda el ele tutuşup, birleşince kalplerimiz,
İkimizi bir yaptı o içten dualarımız.
Ertele işi,gücü
Boşver,yarını.
Derdi dışarda bırak
Yaşamaya bak!
Gerisi Allah kerim.
Alemde tekiz!
Senin en değerli servetin,
Güzel gözlerin,
Tatlı tebessümlerin,
Başka sorma,
Söylemem,
Faize girer,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!