Bir ah çeksem inim inim iniler hep dağlar
Dağlar, yüreğimi acıtır insafsız dağlar
Tutuşur için için, yanar, tüter bedenim
Oturmuş bir köşede, sessiz bir adam ağlar
Sensizliğe alışamamış bir adam ağlar
ŞİİR: Muhip Erdener SOYDAN (babam)
Doğum tarihi: 29 Ekim 1943
Ölüm tarihi: 15 Ekim 1986
Sonbaharın bu gününde,
Aldı beni derin acı.
BABA
Keşke ben girseydim kara toprağa,
Sen yaşasaydın baba!
Yüreğimize kor ateşler düşürdün giderken…
Yaşamak, ayakta kalmak,
ŞİİR: Muhip Erdener SOYDAN (babam)
Doğum tarihi: 29 Ekim 1943
Ölüm tarihi: 15 Ekim 1986
Kim ne bilir, ne anlar, ne hoca ne imamlar
Saçma sapan bir sevdaydı bizimkisi,
Önce deliler gibi sevdik birbirimizi,
Sonra hiç yoktan savaştık,
Gece saatin üçü, ben Hümeyra nöbetlerinde,
Sen, depderin uykunun, bilmem kaçıncı köşelerinde,
Senli anılarım gözümde canlanır, hayalinle konuşurum,
Kahrederim sensizliğe, yanar yanar tutuşurum.
Bir devir daimdir bu, her gece tekrarlanır,
Istırap içindedir ruhum, bir bir kurşunlanır,
İstanbul’da eski bir semtin adıdır Vefa.
Bir de yaz kış içilen hoş bir boza markası.
Diyeceğim odur ki, vefanın adı var da,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!