Bir ah çeksem inim inim iniler hep dağlar
Dağlar, yüreğimi acıtır insafsız dağlar
Tutuşur için için, yanar, tüter bedenim
Oturmuş bir köşede, sessiz bir adam ağlar
Sensizliğe alışamamış bir adam ağlar
ŞİİR: Muhip Erdener SOYDAN (babam)
Doğum tarihi: 29 Ekim 1943
Ölüm tarihi: 15 Ekim 1986
Sonbaharın bu gününde,
Aldı beni derin acı.
BABA
Keşke ben girseydim kara toprağa,
Sen yaşasaydın baba!
Yüreğimize kor ateşler düşürdün giderken…
Yaşamak, ayakta kalmak,
ŞİİR: Muhip Erdener SOYDAN (babam)
Doğum tarihi: 29 Ekim 1943
Ölüm tarihi: 15 Ekim 1986
Kim ne bilir, ne anlar, ne hoca ne imamlar
Saçma sapan bir sevdaydı bizimkisi,
Önce deliler gibi sevdik birbirimizi,
Sonra hiç yoktan savaştık,
Gece saatin üçü, ben Hümeyra nöbetlerinde,
Sen, depderin uykunun, bilmem kaçıncı köşelerinde,
Senli anılarım gözümde canlanır, hayalinle konuşurum,
Kahrederim sensizliğe, yanar yanar tutuşurum.
Bir devir daimdir bu, her gece tekrarlanır,
Istırap içindedir ruhum, bir bir kurşunlanır,
Görenler anlatmıştı,
Hem de ballandıra ballandıra.
Fıstık gibiymiş, adı Sultan’mış,
Nam-ı Ankara’yı değil, dünyayı sallamış.
O zamanlar çocuktum, gençtim.
Parayı denkleştirip, mekanına gittim.
O nasıl bir bakıştır öyle,
Güneş görse kıskanır.
Afrodit halt etmiş yanında,
Hoş tebessümünle birlikte,
Eşsiz güzelliğini senden almış.
Aşk Tanrısı Eros,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!