Gözümü bir yumsam, bir açsam,
Yanı başımda seni bulsam,
El ele tutuşsak, hasretle kucaklaşsak,
Tatlı, şen kahkahalar atsak,
Şımarsak, oyunlar oynasak,
Dalsak gül bahçelerine,
Sürgünlerdeyim...
Ceza kesmiş sevgili.
Alışamadım.
Hüznümle başbaşayım.
Duy sesimi duy!
Yokluğunda yastayım.
Beni adam eden sensin,
Sana nasıl aşık olunmaz?
Kutsal emanetimsin,
Önünde diz çöküp,
Saygı duruşum ondan...
ŞİİR: Muhip Erdener SOYDAN (babam)
Doğum tarihi : 29 Ekim 1943
Ölüm tarihi : 15 Ekim 1986
İki bebesiynen kaldı Dudu
Gök mavi, güneş sarı,
Kar beyaz, kan kırmızı,
Kimin eline diken batsa,
Duyulan aynı sızı…
Acıyı bilenler için,
Ateş aynı ateş,
Sen hayattasın ama, ben her saniye ölüyorum,
Çıkışım yok, yollarda barikatlar kurulu,
Çıkamam sabaha, bir kurşun gibi eriyorum...
Düşündüm de,
Ölseydin,
Dilinde yanık bir sevda türküsü,
Ayağının altında iki basamaklı taburesi,
Elinde kocaman bir boya fırçası,
Gökyüzünü boyuyor(!)
‘Bastığın yere dikkat et!
Sen gidersen,
Puslu bir havaya bürünecek dışarısı,
Aç kurtlar şehirlere inip mesken tutacaklar dört bir yanı,
Eşkıyalar evleri basıp, ortalığı kasıp kavuracaklar,
Güneş matem tutup, yıldızlar sönecek,
Volkanlar ardı ardına patlayıp, denizler alev alacak,
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!