Vebal Akan Çeşme Şiiri - Harun Akdağ 2

Ömrümü serdim hiç çekinmeden
Güller döktüğüm yollar uğruna
Bir damla yağmuru bahane eden
Gelmez cenazeme gün doğduğunda

​Ne derin sızıdır, ne acı bir hal
Yüreği dağlar da dile dökülmez
Yine de adaletten vazgeçmek muhal
Kırılsam da insaf benden eksilmez

​Dara düşsem, zorda kalıp tükensem bile
Hayduttan ne medet umar, ne dost bilirim
Kurur da dilim, gömerim derdimi içime
Namerdin gölgesinde ikbal mi dilenirim?

​Gecikse de bulutların rahmet yağmuru
Beklerim sabırla, çatlayan toprak gibi
Vebal akan çeşmeden bir damla su içmem
Dökülsem de yerlere, kuruyan yaprak gibi...

​Varsın geç kalsın bahtıma düşen o bahar
Varsın yollarım dikenle, çileyle dolsun
Alnım açık, vicdanım rahat ya nihayetinde
Kirli bir saraydansa, temiz bir yokluk olsun.