Vazgeçtim Şiiri - Sempatiksair Emrah

Her gece adını sessizce gömdüm içime , vazgeçtim.
Kırılan aynalarda kendimi böldüm, vazgeçtim.
Ne bekleyen oldum ne de beklenen,
Yaralı kalbime mühürler vurdum, vazgeçtim.

Gözlerimde kalan son damlayı sildim,
Hasretin zincirini tek tek kırdım.
Dön diye yalvaran yüreğimi susturdum,
Sevdanın hükmünden bugün vazgeçtim.

Bir ömür omuzladım yükünü dünyanın,
Gülüşüm Kayboldu Özlemler en derinim,
İçimde büyüttüğüm masum duyguların
Sessizce mezarına çiçek ektim... vazgeçtim.

Ne bahar kaldı bende ne de açan gonca,
Rüzgâr bile ismimi söylemez olunca.
Kaderle kavga ettim yıllarca boyunca,
Artık kaderi suçlamaktan vazgeçtim.

Yalnızlık sofrasında ekmeğim hüzündü,
Her lokması acı, her yudumu düğümdü.
Dost bildiklerimin gölgesi bile yalandı,
Yalancı yüzlere inanmaktan vazgeçtim.

Bir zaman gözlerimde güneş doğuyordu,
Umut dediğim kuş semalarda uçuyordu.
Şimdi ise içimde yalnız bir sessizlik var,
Boş hayallere kanmaktan vazgeçtim.

Kime gönül verdiysem kırık dökük döndüm,
Hangi kapıyı çaldıysam sessizlik gördüm.
Sevginin uğruna kendimden bile soğudum,
Kendimi tüketmekten vazgeçtim.

Yılların hesabını artık tutmuyorum,
Kim haklı, kim haksız diye sormuyorum.
Kırgınlığımı bile içimde büyütmüyorum,
Kin taşımaktan artık vazgeçtim.

Bir mezar sessizliği çöktü kelimeme,
Dilim sustu, gözyaşım aktı yüreğime.
Her vedayı yazdım kaderin defterine,
Dönmeyen yolları beklemekten vazgeçtim.

Ne alkış istiyorum ne de övgü sözü,
Gerçekler yordu artık gönlümün özü.
Maske takanların sahte gülen yüzü...
Hepsini affetmeden vazgeçtim.

Ben artık küllerimden yeniden doğarım,
Acılarımı taş yapıp yoluma koyarım.
Geçmişe değil, yarınlara bakarım,
Karanlıkta kaybolmaktan vazgeçtim.

Ey hayat... Dersini ağır verdin bana.
Ey zaman... Merhem oldun en derin yarama.
Bugün alnım açık bakıyorum yarına;
Boyun eğmekten sonsuza dek vazgeçtim.

Çünkü öğrendim;
Her giden biraz eksiltir,
Her acı biraz büyütür,
Her ihanet insanı yeniden yoğurur.
Ben artık kırılınca değil, güçlenince konuşurum.
Suskunluğumu zafer eyledim.
Geçmişimi toprağa emanet ettim.
Ve ardıma bile bakmadan...

Vazgeçtim...
Beni tüketenlerden vazgeçtim...
Ruhumu esir edenlerden vazgeçtim...
Sahte sevgilerden vazgeçtim...
Yalan umutlardan vazgeçtim...
Ama kendim olmaktan...
Asla vazgeçmedim.

Ben senden de vazgeçtim .
/SON SATIR ŞARKI BİTMEK ÜZEREYKEN

FON: YILDIZ TİLBE VAZGEÇTİM.

Şiir: Sempatiksair 13.07.2026 /17.51