Körfezde; deniz manzarasında
Oturdum, bir bankta,
Bir de; yaktım sigara.
Martılara simit attım, seyrettim.
Uçuşlarını,
Kapışmalarını izledim.
Benim cennetim sensin bu dünyada.
Aşkının ateşi,
Serinleten dudakların,
Gözlerinin yeşili,
Hava bozuyordu, kara bulutlar,
Kararsız geçiyordu.
Yağmur, gökyüzünde sanki yağmak
İçin, sancılar çekiyordu!
Bulutlar; yağmurları doğurmak, istiyordu.
Önemi yok hükümsüzdür benim için artık,
Çeyrek asır önce , verilen tüm sözlerimizin.
Geçen yılların içinde barınan,
onca, hasret , umut , hayal ,
aşk ile bekleyişlerimizin..
Bazen yazmak ister insan,
Konuşamadıklarını; satırlara aktarmak
Ruhundaki, duygularını ,beynindeki düşüncelerini
Kirli bir bedenin; yıkanıp temizlenmesi misali
Ruhun boşalması, huzur bulması içindeki ağırlıktan kurtulması
İçin yazmak ister insan.
Zaman mı beni böylesine degiştiren
Yoksa duygu düşünce ve hislerim mi?
Sen degilmisin bu karşımdaki
Yanlış gören gözlerim mi?
İlk defa bakıyorum bu gece,
Buradan, bu şehirde, bu gökyüzüne.
Bir zamanlar senin oturduğun aynı sandalyede oturuyorum.
Senin dokunduğun balkona tutunuyorum.
Kendimi küçük bir çocuk gibi,
Hissediyorum bazen,
Sevgiye,ilgiye,
Korunmaya duyuyorum ihtiyaç..
Yolcuyum! Vakti geldi, şimdi!
Bu giden "zaman" otobüsünde...
"Can kıyısında" koltuğum.
Kalbimi bıraktım, sende gidiyorum...
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!