Zamandan; mutluluk kredisi çekmişim.
"Sevgi " denen; şirketim varken.
Bir gün; uğradığım ihanetle; iflas etmişim.
Ödemek için; mutluluklarımı,
Umutlarımı; satmışım.
Şimdi, suskun şiirler yazıyorum,
senin hiç okumadığın.
Yüreğimdeki gürültüleri dinliyorum,
senin duyamadığın.
Korkularımla yüzleşiyorum!
Yangınlarımı söndürmeye çalışıyorum!
Kendine söylermiş,
En büyük yalanı insan.
En büyük ihaneti, yine
Kendine yaparmış.
Kaybettim, acımın içinde,
Aşka olan inancımı!
Anlamıyorum bu yürekteki sancımı!
Bazı cümlelerin sonunda,
Kendime neden?
Selam sana kara kızım, bir ses versene nasılsın?
Duydumki; bembeyaz karlar örtmüş ülkeni!
Dilerim acılarının yangınlarını soğutsun!
Dikkat et gözyaşların donmasın!
-Ben mi?
Her acı gibi, bu da geçecek,
Ayaklarını, sürüye sürüye,
İzlerini bırakarak
Gidecek...
Ardından, başka acılar gelecek!
Aşk; ebesiyim ben.
Aşk doğurttururum şiirlerimde.
ilkbaharın, taze günlerinde.
Aşkı yaşatırım, istediğim gibi de.
Bazen, imkansız olur.
Tadım tuzum yok
Bedenimde
Acıyor ruhumda
Ay tutulması
bir gecenin içinde; kızıllarda




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!