Vayo Kayra Şiirleri - Şair Vayo Kayra

Yine zaman durdu bende.
Oturdum kaldım olduğum yerde.
Yalnızdım biraz önce,
Şimdi çok kalabalığım seninle!
Sana anlatıp duruyorum işte,
Sen duruyorsun bakıyorsun öylece,

K-ara kızım, kaldır başını..
A-şk sakatım benim,gözleri rutubetlim..
R-üyalara benzer bazen, hayat..
A-nlaşılmaz sanırsın..

K-arada-dan beyaz çıkar, beyaz-dan kara..

Hayallerim artık yorulmuş,

Ruhum ,bedenim sana acıkmış,

Hasretin taşıyor her yerimden,

-Üzülme! kimse memnun degil hayatından,
Kimi şükür ve sabıra dayanıyor,
Kimi isyanlarda yüzüyor.

-Üzülme! her insanın; arzuları,
Özlemleri, gerçekleşmemiş hayelleri var,

Sımsıkı sarıldık!
Bedenlerimiz, mutlu oldu.
Ruhlarımız karıştı,
Mutluluk sularında, ıslandık.

Sokaklarla yürüdük, el eleydik.

Yoruldum!
Bu yüzden gidiyorum aşkım
A/ sırlara doydum!
Kalmadı sabrım.

Aklımdaki tüm keçileri, kaçırmadım!

Serçeler; kanatları ıslandığında,
Uçamazlar...
Gözleri ıslandığın da,
Yaşayamazlar...
Çünkü:
Serçeler ağladıkları zaman,

Her gecenin, bir sabahı, vardır elbet
Her sabahın, bir gecesi...

Her kavuşma, sonrasında ayrılık!
Her vedanın sonrasında,
Umut edilen bir, merhaba gizlidir.

-Ben sevdamı kurşun kalemle yazmadım ki !
Silgiyle silinsin.

-Ben sevdamı tükenmez kalemle yazmadım ki !
Tükenmezliği, yalan olan ,
kalem gibi ,tükensin.

Sevdiğim.
Sevdiğini, bildiğim,
Söyleyemediğin.

Sevdiğim dediğim
Söyleyemediğim.