Varmayan Yol Şiiri - Yücel Özkü

VARMAYAN YOL
Akşam iner, gölgen düşer odama,
Bir sessizlik oturur yanıma.
Bir adım ötede, yıllar kadar uzaksın,
Elimi uzatsam, değmez ellerim sana.

Her sabah bir izin düşer günüme,
Bir türkü gibi dolaşır içimde.
Sesin uzak bir kıyıda yankılanır,
Yokluğun sessizce çöker geceme.

Belki sen çoktan başka yollardasın,
Ben hâlâ seni bekleyen yerdeyim.
Ne rüzgâr silebildi senden kalan izi,
Ne sessizliğine alıştı yüreğim.

Bazı vedalar kapıyı çekip gitmez,
Bir gölge bırakır, geceyle eksilmez.
İçimde sana uzanan bir yol kalır,
Ama hiçbir yol sana varmaz.

YÜCEL ÖZKÜ
18 Ağustos 2026/17:17