Vakit varken gönül yap, bir yetimin başını okşa,
Kibir değil merhamet götürür insanı arşa,
Bir gün dört omuz üstünde çıkarsın son yola,
Kefenin cebi yoktur; iyilik götürürsün, unutma.
Vakit varken gönül al, kırık bir kalbi sar da git,
Mazlumun duasını dünyalara bedel bil de git,
Malın mülkün burada kalır, neyin varsa bırakıp git,
Bu dünya misafirhane; güzel bir ad bırakırsın, unutma.
Düşene el uzat kardeş, bugün varsın yarın yoksun,
Ne makamına güven çok, ne servetin ile övün,
Ecel kapıyı çalınca ne zengin kalır ne yoksul,
Son durakta herkes birdir; amelini götürürsün, unutma.
Basri Erdoğan
Kayıt Tarihi : 16.08.2026 12:27:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!