Uzaklığın resmidir Şiiri - Basri Erdoğan

Bir harita serili gönlümün ortasında,
Aramızda suskun, upuzun yollar.
Ben seni her gece duaya sararken,
Hasret, adını yıldızlara yazar.

Seni soruyorum her sabah,
Gardiyana değil...
Güneşe, göğe, duvarlara,
Pas tutmuş kilitlere soruyorum.
Söyle sevgilim; bu ayrılık hangi hükme yazıldı?
Hangi bahar gelirse şu demir kapılar da açılacak?
Yoksa kader, seni beklemeyi mi yazdı ömrüme?

Mapushane ranzasında asılı resmine bakıyorum,
Her bakışımda bir ömür daha eksiliyor benden.
Ama bil ki sevgilim;
Aşk demir tanımaz, zindan bilmez.
Bir gün kavuşursak,
Bütün bu paslı kapılar yalnızca geride kalan bir hatıra olacak;
Ve ben, seni ilk günkü gibi yine aynı yürekle seveceğim.