Uyku Kaçıran Şiiri - Emrah Dursun

Sabahlarını bilmem bu şehrin.
Gecesi sessiz,
Ses olsa umursamaz uykudan.
Duyarım karanlıktan.
Birbirlerine cıvıldayan kuşları.
Dilini anlasam kuşların.
Konuşsam...
Olan olurmu rahatsız.
Ürperip kaçar kuşlar.
Yüzüme bakılacak halim yok.
Kılık kıyafet gösterişsiz.
Lafım yersiz.
Gereksiz.

Sabahlarını bilmem nasıl bu şehrin.
Yaşayanlarına bakarak insanların.
Duvarları daha sakin.
Suları gürültüsüz.
Ekmeği kokusuz.
Havasız.
Gecesi kimsesiz..

Sabahlarını bilmem bu şehrin
Yolları selamsız
Ağırlar yinede geceyi üstünde.
Bir örtü üstünde
Tavan benim üstümde
Soğuk yorgan üstünde.
Dalar gider bir an ben.
Rüyaları sensiz
Yaşananlar bensiz.
Sabaha habersiz.
Nedensiz.

"Yalnızlık Odası"
2026
Karapürçek