Emre Kurt Antoloji.com

Yorgun

Melahat Çetinkaya

01.03.2026 - 02:06

Bazen en ağır yük, sırtımızda taşıdıklarımız değil; içimizde hevesini yitirdiklerimizdir... Suyun, ateşin ve hatta baharın bile yorulduğu o demleri öyle güzel bir ahenkle kaleme almışsınız ki, okurken insanın kendi ruhundaki yorgun hanlara uğrayası geliyor. Yüreğinize ve kaleminize sağlık.

Yanık Han

Yaren Atalar

01.03.2026 - 01:58

"Seni sevmek susuz kalmak değildi, susuzluğu kanıma karıştırmaktı..." Hasretin insanın içine inşa ettiği o yıkık şehri, o terk edilmiş hanı ve sönmeyen kandili o kadar sarsıcı tarif etmişsiniz ki okurken o çölü kendi içimde hissettim. "Çık gel Allah için" yakarışındaki o son çaresizlik yüreğime doku ...

Aneme

Emre Kurt

01.03.2026 - 01:47

Teşekkür ederim. Bazen hepimizin sustuğu o ağır hisleri kelimelere dökmek, yükümüzü biraz olsun hafifletiyor. Beğeniyle okumanıza ve bu hissi paylaşmanıza çok sevindim.