Uyan Ey Yolcu Şiiri - Kasım Kobakçı

Çıngırak takınmış boş gezen sözler,
Kendi kusuruna kör bakan gözler,
Aslını unutan gölgeyi özler,
Bak uyan ey yolcu, fani bu rüya!
*
Bilgelik pınarı usulca çağlar,
Gönülden gönüle köprüler bağlar.
*
Kökünden kopanı savurur yeller,
Akordu bozulmuş tıngırdar teller,
Kaşıkla deryayı boşaltır eller,
Gelip de geçici, tatlı bir hülya...
*
Cahilin haline alimler ağlar,
Aklın ışığıyla aşılır dağlar.