Uyan Ey Oğul Şiiri - Uğur Şemen

Sözüm tokat gibi vurulsun yüzüne,
Haya perdesi yok, nur kalmamış özde.
Rabbimin emrine uymadın sözde,
O kapkara kabri hiç düşünmez misin?

Abdessiz gezersin, namazın hani?
Mevla’ya isyanla harcama canı.
Toprağın altına girdiğin anı,
Kefenin bezini hiç düşünmez misin?

Modaya aldandın, açtın tenini,
Unuttun ahireti, yıktın dinini.
Şeytana kaptırdın Hak izini,
Kavuran o nârı hiç düşünmez misin?

Yılanlar, akrepler saracak teni,
Kurtaramaz orda kibirin seni.
Gözyaşı faydasız, dövünsende anı
Sual meleklerini hiç düşünmez misin?

Cehennem harlanır, ateşi derin,
Yalın ayak kalır, kalmaz hiç yerin.
Hesabı sorulur her bir günahın,
Zebani elini hiç düşünmez misin?

Sana feryadımdır, duy bu sesimi,
Ziyan etme oğul, son nefesimi.
Giyin tesettürü, kır hevesini,
Mahşerin yerini hiç düşünmez misin?

Uğur’um der oğul, gidişin beter,
Bu inat, bu isyan canıma yeter.
Gafletle ölenler orada inler,
Yarın çok geç olur, uyan ey oğul!